Vogelontdekkingsgroep op zoek naar kraanvogels rond Diepholz

An der Dadau, daar zitten ze! Dat wisten we en daarom gingen zeven leden van de vogelontdekkingsgroep zondag 1 november rond de middag op pad in twee auto’s. We zetten koers richting Diepholz. Best een lange rit van bijna 140 km. Grotendeels over niet autowegen, maar wel mooi door het Duitse platteland.

Toen we onze bestemming naderden nam de spanning toe. Direct nadat we het weggetje An der Dadau inreden zagen we een groep lekker dichtbij foerageren op een maisakker. Maar ja onze verrekijkers en fototoestellen lagen nog in de achterbak. Dus uitstappen en dat vonden de vogels niet leuk. Ze gingen op de vleugels. Verderop zagen we vanuit de auto gelukkig veel meer vogels. Soms redelijk dichtbij, maar voor goede foto’s heb je echt een behoorlijke telelens nodig. Mijn foto’s moest ik te veel croppen.

We reden de landweggetjes af en zagen naast veel kraanvogels ook heel mooi een torenvalkje op een telefoondraad. Er was veel te zien en we raakten behoorlijk achter op het door Oebele opgestelde tijdschema.

 

Ons volgende doel was de Dümmer. Dat is een groot meer grenzend aan de Diepholzer Moorniederung, en onderdeel van het Naturpark Dümmer (een Natura 2000 gebied) .  We beklommen een uitkijktoren en keken uit over het meer. Heel veel verschillende vogelsoorten zagen we niet. Het meer zat vol wilde eenden en aan de oever zat een aalscholver kolonie. Dit lijkt me een mooie omgeving om op een ander moment wat langer rond te kijken. Het is immers één van de belangrijkste vogelgebieden van Noord Duitsland. Veel tijd om verder te wandelen hadden we niet.

 

 

Het begon al te schemeren en ons volgende doel was de bekende Aussichtsturm aan de rand van het Rehdener Geestmoor. Het was niet extreem druk in de toren, we konden op de bovenste verdieping terecht. Het uitzicht was mooi en in de lucht zagen we grote groepen kraanvogels die een overnachtingsplek zochten. Jammer genoeg landden ze niet dichtbij de toren. Ik genoot extra van de herfstkleuren. Voordat het echt donker werd maakten we nog een korte wandeling door het veengebied. Toen we bij de parkeerplaats kwamen zagen we  een auto van een vogelaar met het toepasselijk kenteken met de letters BIRD.

In Diepholz had Oebele voor ons een tafel gereserveerd in Hotel Restaurant Castendieck. Dat is een echt Duits familierestaurant met een gutbürgerliche Küche. Onze tafel stond in een aparte eetkamer. Het was gezellig en tijdens zo’n etentje leer je elkaar ook beter kennen. En in Duitsland kun je ook nu nog voor een schappelijk prijsje lekker eten.

Verzadigd stapten we weer in de auto en om rond 21.00 uur waren we thuis. Dank aan Oebele voor de perfecte organisatie en ook dank aan Harry en Bert voor de veilige rit in hun auto.

 

 

 

 

 

Jos Vink

 

Foto’s van Jos Vink, Harry Brummelhuis, Oebele Gjaltema en Ruurd van der Meulen (was een dag eerder gegaan)