In de sporen van de Roofridders (2020)

Activiteit Plantenwerkgroep

18 september
Natuur, Maas, PWG

Hoewel op de verwachting voor het aantreffen van bloeiende planten na de mooie zomer laag was, is de plantenwerkgroep er toch op uitgetrokken.

De Stalberg was de keuze. Een strook maasoever langs de rijksweg N271 ter hoogte van De Hamert. Een uniek gebied omdat de rivierduinen hier dicht tegen de Maas aanliggen.
Het gebied is vernoemd naar Jan van Stalbergen, een roofridder uit de middeleeuwen die vanuit zijn burcht tol hief op voorbijkomende schepen.
De afwezigheid van de koeien die het gebied doorgaans begrazen maakte de wandeling door de hoge begroeing tot een ware struintocht. Onder het door een lichte ochtendnevel gefilterd zonlicht baanden wij ons een weg in een sprookjesachtige wereld. De intrede van de herfst.

Maar toch, kranig vormen zij nog hun bloemen. Niet in grote getale, maar her en der aanwezig. De haagwinde, het veelgenoemde ‘pispotje’, de witte smeerwortel voor het laatste beetje nectar voor de hommels, en het walstro met zijn karakteristieke bladkransjes en de kleine witte bloemetjes. Behalve wat diep verborgen zeepkruid ook een dapper rapunzelklokje. Een der laatsten na een uitbundig rapunzelseizoen.
Op het eerste gezicht rolklaver ? Maar nee, na gedegen determinatie bleken het de gele bloempjes van de veldlathyrus te zijn. Lid van de vlinderbloemenfamilie. Ooit van gehoord ? Ik eerlijk gezegd niet. Een grappige discussie ontspon zich of bij het uitspreken van de naam of de klemtoon moest vallen op –la- of op –thy-.
Een ander leuk aspect van de plantenwerkgroep is het delen van kennis: Een ieder weet wel iets. Hoe schijnbaar onbetekenend leidt het delen van informatie tot een verrijking.
Een voorbeeld?

Op onze struintocht stuitten wij op de hogerop gelegen oever op een BWB-paal. Een wat? zult u zich afvragen ? Een lid van onze groep wist ons te vertellen dat dit zogenaamde beperkt WinterBed palen zijn. De grens tussen het onbeperkte- en beperkte winterbed werd volgens de rivierenwet met palen aangegeven. De palen zijn genummerd. Op de rechter maasoever een even nummer, en op de linker een oneven nummer. Door de komst van GPS hebben de palen hun functie verloren. Het blijven echter belangrijke landschapselementen. Erfgoed uit het verleden dat refereert aan onze verbintenis met de Maas.

Dat er zich in de berm van de N271 bijzondere verschijnselen waar te nemen zijn wisten we al toen we er ooit hertshoornweegbree tegen kwamen. Een plantje wat alleen in een zilte omgeving voorkomt zoals aan de kust en in de duinen. Dat het hier zijn biotoop gevonden heeft komt waarschijnlijk door de pekel die als gladheidsbestrijding wordt gestrooid. 
Kunnen we er tijdens deze wandeling nog een bijzonder plantje aan toevoegen ? Jawel, lijkend op de paarse dovenetel staat daar eenzaam en armetierig de stinkende Ballote. Ook hier hoor ik u denken: Nooit van gehoord. Hij is dan ook zeer zeldzaam. Voorkomend in de duinen, langs de grote rivieren, zuid Limburg......

Spijt dat we er toch op uitgetrokken zijn ? Allerminst met zo’n diverse natuur. We wonen in een mooie provincie. Laten we het zo behouden.
enkel leuke foto's van Theo klik hier

Theo