IJssel en Gouwe

Merel

Elke maand zetten we een plant of dier in de schijnwerper. Dit keer de Merel!

Het is leeg in de lucht en stil, er zingt bijna geen vogel en je ziet ze ook heel weinig. Af en toe hoor je een contactroepje maar dat is het dan wel. En zie je een vogel dan ziet ie er verfomfaait uit. Vogels zijn in de rui, het verenkleed is vaal en oude veren vallen uit. Zangvogels verliezen niet alle veren tegelijk. Ze ruien geleidelijk waardoor ze nog wel een beetje kunnen vliegen. Maar omdat ze een makkelijke prooi zijn houden ze zich tijdens de rui stil en schuil. De noodzaak om te zingen is ook afwezig, de broedtijd is voorbij en de jongen zijn uitgevlogen.

Als de vogels weer door de rui heen zijn en het wat kouder wordt laten ze zich weer zien. Zingen doen ze dan nog niet. De vroegste zangers beginnen in december weer. De merel is zo’n vroege zanger. Vaak is dat een vrijgezelle mannetje dat voor het eerst een territorium probeert te veroveren. De zang komt bij de meeste merels pas echt goed op gang in februari/maart.
Een merel zingt altijd van een zo hoog mogelijke zitplaats, een dakgoot, een schoorsteen of de nok van het dak, zodat hij rivalen goed kan zien en zij hem ook. Zijn lied klinkt helder en gedragen. Aan de lage warme tonen herken je nog zijn herkomst, als de bosvogel: lage tonen dragen in een loofbos verder dan hoge tonen.

Foto: Pexels, Matt Liatkouski