Cursus vogelgeluiden 2019

Als je eenmaal een cursus van de Vogelwerkgroep van IVN-Groningen-Haren hebt gevolgd, weet je het: je moet je houden aan de inschrijfregels, en wel heel precies. De spelregels zijn duidelijk. Als je je te vroeg aanmeldt, dan tel je niet mee: jouw aanmelding gaat de prullenbak in. En te laat aanmelden betekent dat de teller inmiddels is volgelopen en dus stopgezet. Het is als met een popfestival: binnen no time is het van tevoren gestelde kwantum bereikt. Is dit een erkenning van de kwaliteit van de cursussen van de Vogelwerkgroep in Stad en Ommeland? Ik denk het.

Waarom dan niet meer de cursussen georganiseerd? Op meer avonden bijvoorbeeld. Een logische vraag. Het antwoord zit besloten in de organisatie. Kern van het antwoord: Er worden nogal wat begeleiders ingezet voor de cursus. Dat is nodig. Ik leg dat uit.

Ieder van de begeleiders is vrijwilliger bij IVN, en ieder heeft, naast de onbetwist omvangrijke kennis omtrent vogels (uiterlijk, gedrag, leefgebied, zang, etc.), haar of zijn specialiteit. Daarom is er tijdens de cursusavonden steeds een inhoudelijke bijdrage van één van de begeleiders die een aspect van de te behandelen stof inleidt. Bijvoorbeeld: hoe leert een vogel eigenlijk zijn zang of liedje of roepje? Of, een ander onderwerp: wat is de achtergrond van de ontwikkeling van weidevogels in de afgelopen tientallen jaren? Deze specialisatie vergt dus al meerdere mensen.

Naast de cursusavonden is er ook de bij de avond behorende excursie in het vrije weekend. Vogels leer je niet in een lokaal, maar in hun leefgebied. Dat wordt biotoop genoemd. Om de gedachten te bepalen: denk aan weide, tuinen, bos of park, water en riet. Ook dat zijn specialisaties die terugkomen in het profiel van de begeleiders. Ook dat al betekent dat er ettelijke begeleiders op een groep van 25 cursisten aanwezig zijn. En vrije weekenden zijn schaars, ook voor de begeleiders.
Nog een reden: in het ‘huis’ van de vogels wil je niet een grote groep cursisten met een megafoon toespreken, dus moet het aantal cursisten per begeleider niet te groot zijn.

Wij moeten niet vergeten dat de begeleiders – allemaal vrijwilligers! – de cursus naast hun andere bezigheden doen! Hoewel ik de cursuskalender niet ken, steeds is er weer een andere cursus die beslag legt op dezelfde mensen. Het getuigt toch echt van enthousiasme voor hun hobby dat zij steeds bereid zijn anderen daarin mee te nemen. En steeds weer een cursus aankondigen.

Ik ben ervan overtuigd dat ik namens alle cursisten kan zeggen: onze dank is groot!

Peter Kwast (deelnemer cursus Vogelgeluiden 2019)

Foto: Grutto (Klaas Heeres)