Verslag Natuurontbijt 2026

Zondag 24 augustus was het weer zover. De gidsen van IVN Uden e.o. die afgestudeerd zijn in 2014 verzorgen het alweer volgeboekte twaalfde natuurontbijt. Het voorwandelen en de boodschappen zijn zaterdag gedaan. We gaan al een aantal jaren voor lokaal en zoveel mogelijk biologisch. Siebe heeft de kaas en zuivel geschonken. Bakker Van de Ven heeft korting gegeven. Ines levert zoals gewoonlijk de jam en de sapjes uit eigen tuin. Tomaten en pruimen van Anita en Hans. Druiven van Joep. Bloemen geplukt uit eigen tuin. Dank daarvoor. Zo kunnen we er weer iets moois van maken.

Om 7:30 uur staan we bij Chris en Monique op de stoep. Ieder kent zijn taak. Het loopt als een trein. Voor de gasten arriveren is alles opgetuigd. We hebben goed weer; een beetje fris, maar droog. Goed besteld, Ines!

De gasten laten het zich goed smaken. Ria bakt de eieren en spek met een grote lach op haar gezicht. Wat meer variatie in brood bevalt goed. Na ongeveer een uurtje heeft iedereen hun buikjes helemaal vol.

Eerst is er aandacht voor een biologisch presentje voor Chris en Monique als dank voor het gratis gebruik maken van de locatie.  Daarna verdelen we de wandelaars over de drie natuurgidsen: Joep, Esther en Ingrid. De anderen opruimen op en doen de afwas, met hulp van Anita en Maria. De gidsen begeleiden de wandelaars door de Odiliapeelse bossen. We vertellen iets over de geschiedenis van Odiliapeel, de ontginning van de bossen, de meteoriet en de legende van de heilige Odilia van Keulen. De vele bomkuillen in het bos zijn een teken van de vele bombardementen in de Tweede Wereldoorlog op Fliegerhorst. De tot woonhuis verbouwde munitiedepots zijn door de Duitsers gebouwd.

Maar natuurlijk komt ook de natuur aan bod. Met name de diverse bomen en struiken die we zien; ook de poel met helaas zonnebaars erin.  En het feit dat de oehoe hier broedt. Ondanks de lange droogte zien we, dankzij wat regen vorige week, toch enkele paddenstoelen. Een mooie eikhaas, nu een keer op een beuk in plaats van op een eik. En de dennevoetzwam op de stam van de douglasspar gaat ook al vreemd: hij hoort aan de voet te zitten…

Na 3km zijn we terug met onze tevreden gasten. Nu nog alles inladen. Het was een geslaagde ochtend. We maken alweer plannen voor volgend jaar!

Ingrid Decreton