Groep mensen verzameld in een groen landschap onder bewolkte lucht. Landschap

Verslag Wandeling Mysteries van de Wijst

Uden 12 mei 2026

Op zaterdag 2 mei deden Joep, Toine en ik onze voorwandeling. De weersvooruitzichten voor die zaterdagnacht waren een code geel waardig en ook op zondagmiddag zou het regenen. Al met al dachten we met drie gidsen voldoende voorbereid te zijn.

Echter viel die code geel mee – sporadisch  waren enkele druppels regen gevallen – en  op zondagmorgen was er een aangename temperatuur. De jassen waren niet nodig. Dat hadden meer mensen opgemerkt, het werd druk! Er verzamelden zich op zondag 3 mei zo’n kleine tachtig personen op het parkeerterrein aan de Schansweg.

Nadat we de verdeling gemaakt hadden, gingen we van start. De laatste groep vertrok wat later, omdat diverse deelnemers vertraging hadden opgelopen door de afgesloten Karperdijk. Mensen kwamen vanuit de verre regio, maar ook een aantal campinggasten. Sommigen hadden er wel vaker gewandeld, maar de bijzonderheden waren minder bekend.

Meteen viel de bloeiende meidoorn op! En incarnaatklaver, gevolgd door een eikengal. We hadden nog geen vijftig meter gelopen! Wat een feest. We vertelden natuurlijk ook over de werkzaamheden van sVLM (red: stichting Vrijwillig Landschapsbeheer Maashorst) in dit gebied. Wat iedereen natuurlijk opviel, was de droogte in het gebied, maar daardoor was meteen ook duidelijk dat het water dat te zien was wel kwelwater moest zijn. Naast de gewone, de dag- en nachtkoekoeksbloem, de bittere veldkers, de kale jonker en de dotterbloemen kwamen we ook de middelste duivenkervel tegen. Een zeldzame verschijning. Aan de stand van de bladeren was de egelskop te herkennen in de drooggevallen sloot. Even later, bij de houtzagerij, hebben we even stil gestaan bij de Japanse duizendknoop, een exoot.

Verderop zagen en hoorden we meneer Fazant. Achter in een weiland zagen we nog een ree met belangstelling ons opnemen om er vervolgens vandoor te gaan. Ook de Bitswijkloop kreeg de aandacht van onze wandelaars. Met name de ontstane waterval, doordat het water zijn weg moest zoeken en gevonden heeft. Vervolgens weer langs de schijnaarbei, nog een exoot. Ook de salomonszegel kreeg aandacht. De terugtocht werd ingezet, terwijl de lucht wat donkerder werd. Tegen de tijd dat we de parkeerplaats naderden, vielen de eerste druppels. Dus mooi op tijd terug. Wat een prachtige wandeling met een geweldig geïnteresseerd gezelschap!

Heel veel dank voor de mooie foto’s van Sonja Verstegen.

Ria Smits.

Deel deze pagina