Landschap

Verslag lange wandeling Odiliapeel – Voskuilenheuvel

Uden 30 januari 2026

Enkele nieuwsgierige natuurliefhebbers verzamelden zich in de ochtend van 25 januari 2026 voor de kerk van Terraveen, eh.. Odiliapeel. Zij waren zo moedig om de kou te trotseren. Mutsdragers waren door die kou geen uitzondering en iedereen droeg handschoenen!

Vanwege de bescheiden omvang van het gezelschap besloten we in één groep te wandelen, waarbij gidsen Joep van Lieshout, Hans van den Heuvel en Sonja Verstegen samen één grote, wandelende encyclopedie vormden, daarbij zo nu en dan geassisteerd door ondergetekende.

Terraveen dus, want vóór de bouw van de eerste kerk ging Odiliapeel onder die naam geschuild. Met de bouw van de kerk werd ook een christelijkere naam voor de relatief nieuwe woonplaats geïntroduceerd.

We liepen van kerk tot ‘Oehoe-bosje’ en van de vrieskou merkten we in die met bos bedekte gebieden niet zoveel. Dat werd in het open gebied tussen Odiliapeel, Boekel en Venhorst anders, maar door het tempo er in te houden, ging het prima.

Het ontgonnen, open gebied stond en staat vooral in dienst van de landbouw. Op stukken die de bewoners niet voor landbouw geschikt achtten, plantten zij bos. In die bosjes kon je zo nu en dan nog steeds zien waaróm er geen landbouw kon plaatsvinden. Ongelijk terrein met heuveltjes en kuilen maakten het bijvoorbeeld erg lastig bewerken.

Eén van die onontgonnen terreinen staat nu bekend als de ‘Voskuilenheuvel’. De heuvel is een voormalige vuilnisbelt, maar niets van wat nu zichtbaar was, herinnerde daar nog aan. Een goed insectenhotel sierde de top van de heuvel en de gidsen vertelden dat de meeste huis-tuin-en keuken-modelletjes van de insectenhotels nauwelijks effect hebben, omdat ze te ondiep zijn.

Halverwege de wandeling warmden we ons op bij een minicamping om vervolgens met frisse moed verder te wandelen. Op de route troffen we nog ringelsporen, reuzenbovisten, pasgeboren lammetjes en een prachtige tonderzwam en verder nog sporen uit de koude oorlog in de vorm van een voormalige bunker, die nu dienst deed als verblijfsplaats voor vleermuizen.

Na exact 12,5 kilometer en exact om één uur ’s middags arriveerden we opnieuw bij de kerk van Odiliapeel met een heleboel meer wijsheid dan waarmee we dezelfde ochtend vertrokken!