Groep mensen met fietsen in een natuurgebied, luisterend naar een spreker in een geel hesje. Landschap

Verslag Fietstocht langs de grafheuvels

Uden 5 maart 2026

Grafheuvels, kabouters, witte wieven, galgenberg. Genoeg ingrediënten voor een bijzondere fietstocht. Dat sprak wel aan! Liefst 48 fietsers kwamen zondag 1 maart naar het natuurcentrum om van daaruit een tocht van bijna 30 km te maken. We verdeelden de aanwezigen in drie groepen. Echter toen de derde gids als laatste vertrok, sloot er onverwachts nog een groep van negen personen aan, zodat deze laatste groep wel erg groot werd.

De eerste stop was bij de Slabroekse hei, waar in 2010 door een team van archeologen en studenten van de Universiteit Leiden en Archol het gehele grafveld in werd onderzocht. Honderd jaar eerder had huisarts Wiegersma dit veld aangekocht en op urnen laten onderzoeken. Tijdens excursies horen onze gidsen regelmatig, dat veel deelnemers zijn huis in Deurne, tegenwoordig Museum De Wieger, kennen. Behalve over de vele grafheuvels vertelden de gidsen ook over het vorstengraf van Slabroek. Hij of zij was niet gecremeerd, maar begraven. Heel uniek zijn de textielresten die bij de overledene rondom bronzen sieraden werden gevonden.

Daarna fietsten we naar de grafheuvels aan de Zeelandseweg. Enkele deelnemers hadden ook deelgenomen aan de lange wandeling, die IVN Uden e.o. enkele weken eerder had gehouden. Zij reageerden ook nu weer enthousiast op het opnieuw zien van de Berkshire varkens, die heerlijk tussen en in poelen op zoek waren naar iets lekkers.

Vervolgens fietsten we over de Kanonsberg, waar Napoleon zijn kanonnen opstelde om de weg van ’s-Hertogenbosch naar Nijmegen te bewaken. De landweer bij het arboretum trok echt de aandacht van de mensen. Deze plek was bij velen nog niet bekend. Onder het viaduct van de A50 stonden we uitgebreid stil bij de mooie tekeningen van kabouter Hans Joppen en hoorden we het lugubere verhaal over de kolenbrander en het ontstaan van de zeven bergen. Diverse mensen herinnerden zich nog goed dat op de plek van Paalgraven een woonwagenkamp was. Het uitgebreide informatiepaneel werd goed bekeken.

Waarom het verkeersknooppunt hier Paalgraven heet, was voor enkelen een eye-opener.

We vervolgden onze tocht naar Zevenbergen. De korte wandeling over de stalen loopbrug was verrassend. Dit grafveld ligt nu ingeklemd tussen de A50 en de Rijksweg.

Tot slot fietsten we over de natuurbegraafplaats, waar eeuwige grafrust in de natuur mogelijk is in samenwerking met Natuurmonumenten. Rond 13.00 uur waren we weer terug bij het natuurcentrum. Als tip kregen de gidsen van de enthousiaste deelnemers nog mee om een volgende keer onderweg een koffiepauze te houden. Dat nemen we ons ter harte!

Peter van Lamoen

Deel deze pagina