Scholen

Scholen

De scholenwerkgroep organiseert excursies voor de basisscholen in Nijkerk, Hoevelaken en Nijkerkerveen. Onder leiding van IVN-natuurgidsen kunnen de kinderen de natuur zelf beleven.

  • Groep 1,2 ,3, of 4: wandelen in het (Hoevelakense) herfstbos.
  • Groep 4,5 of 6: vissen in de vijvers.
  • Groep 6,7 of 8: wandelen naar de reigerkolonie bij Oldenaller.

De scholen ontvangen een informatiepakket met inschrijvingsformulieren.

Herfstexcursies Hoevelakense bos worden dit najaar van 2016 door natuurgidsen anders beleefd!

Inderdaad anders. Want door de droge, en zonnige  nazomer waren er dit jaar nog amper paddenstoelen! En dat verwachten de meeste kinderen toch tijdens een herfstwandeling? Is ’t niet? Vooral die met die rode hoed! Maar nu waren de bladeren aan de bomen nog heerlijk bijna zomers groen. De grond bedekt met een laag oude bladeren van voorgaande jaren. En overal verspreid vooral veel aardappelbovisten!  Daarom was de wandeling dit keer anders. Doch dit bijzondere weer gaf ook andere kansen. Onze scholengidsen zagen hierin een  mooie gelegenheid  om nu eens extra te focussen op alle andere bijzonderheden van het Hoevelakense bos.

De kinderen,  uit 15 groepen onderbouw basisschool, waren net als andere jaren even enthousiast, want met elkaar het bos in gaan is toch een heerlijk uitje. Al is het maar om in het bos rond te kunnen rennen. En  zo als ‘t zo vaak gaat met onverwachtse dingen, de creativiteit en hun belangstelling was daardoor  ook weer anders.

Even een voorbeeld:

Met een eigen of gedeelde eierendoos, aan de buitenkant beplakt met 10 verschillende afbeeldingen, (zie ook onze bijbehorende foto’s ) trokken de kinderen al speurend het bos in.

Met de bedoeling ieder vakje onder de deksel vol te krijgen met bosmateriaal dat bij het betreffende plaatje paste. Een echte DOE HET ZELF opdracht. De gidsen konden daar natuurlijk weer bij aansluiten. Er bleek genoeg te vertellen. En speurwerk te over! Een jongen ontdekte vol trots zelfs een zeer kleine Russula! Nog een voorbeeld?

Welke takken spreken ons tot de verbeelding? Waar kunnen ze je aan doen denken? (zie ook foto)

 

Dus zoals ik al aangaf, hadden de aardappelbovisten blijkbaar een extra feestje, want overal in het bos bleken zij te staan. Wat enorm veel! Ook de beukennootjes waren niet aan te slepen. Kinderen konden naar hartenlust rapen. Hadden de muizen daarom van die prachtige holletjes gemaakt  in de verhoogde zijkant naast het pad?  Wat bijzonder om te zien! De elvenbankjes op de afgezaagde stronken waren helaas niet zó talrijk als voorgaande jaren, maar ze waren er gelukkig nog steeds. (vergelijk hierover b.v. eens onze herfstfoto’s van vorig jaar met dit jaar) Zoals ook de “eieren” van de opvallende stinkzwam. Het ontwikkelingsproces van deze paddenstoelen was ook nu weer goed te volgen. Door er voorzichtig met een grote boog om heen te lopen, bleef er voor de andere groepen ook nog  genoeg te zien.

Wat was er nog meer te ontdekken? Wel, de verschillende soorten bomen met hun bladeren kregen dit jaar nu eens wat meer aandacht. Beuken, haagbeuken, eiken, berken, tamme- en wilde kastanjes, lijsterbes…etc.  Heel knap om op die leeftijd deze soorten te kunnen onderscheiden.  Zelfs de verschillende vruchten die daar dan weer bij hoorden, werden gezocht. Het was daardoor veel rapen en zoeken.  Of, ook heel interessant: Wie weet hoe de tamme kastanjeboom ooit naar het Hoevelakense bos  is gekomen? Waar vandaan, uit welk land? Smaken deze vruchten dáárom misschien anders dan de gekochte tamme kastanjes uit de winkel?

Tot slot: Het  dode eekhoorntje. Zomaar ineens door de kinderen en de gidsen ontdekt. Alsof het  daar was opgebaard op een uitsteeksel achter een boom.
Dat maakte veel indruk. En omdat het er nog zo gaaf bij lag, was het voor de kinderen ook een gelegenheid om dit beestje eens van heel dichtbij te bekijken. ”Wat zielig!” klonk het natuurlijk ook. Het  leven in vele facetten. Het hoort er allemaal bij. Maar toch ook een confrontatie. Een aantal groepen heeft  dit niet mee kunnen maken, want op “onverklaarbare” wijze was het eekhoorntje  later in de week verdwenen.  En zo kwam de ECHTE herfst dit najaar pas dáárna, gelijk met de herfstvakantie. Wij hoopten toen dat de kinderen als nog een keer terug konden gaan om tóch die mooie rode vliegenzwammen, weer eens terug te zien. O ja, zeg, en kijk voor dat je deze website weer afsluit nog even naar die prachtige foto van dat gestreepte rupsje op die tak.   

Met groetjes van alle IVN-scholengidsen en we zien jullie graag volgend jaar weer op onze excursies. Daag!  Marijke Bakker

 

 

Slootje vissen 2016

15 juni 2016 Mooie foto’s en een korte terugblik op het twee weken lang, fijne slootje  vissen.

Met leuke en enthousiaste kinderen van  ongeveer 24 groepen van de basisscholen.  Vooraf wordt er altijd eerst even een kort IVN-praatje gehouden. De kinderen popelen dan al om  vol energie aan de waterkant van vijver of sloot hun netjes uit te gaan werpen, om dan zo veel mogelijk verschillende kriebelbeestjes uit het water te halen. En het weer was er ideaal voor. Iedereen was steeds nieuwsgierig naar wat de gezamenlijke vangst opleverde. Dat kan omdat het gebruikelijk is om de beestjes eerst in waterbakken te doen. Met behulp van zoekkaarten is daar dan goed achter te komen. Maar er werden ook veel vragen gesteld. Daarnaast hebben veel kinderen ook het een en ander goed onthouden door de IVN-lesbrief, die de scholen vooraf toegestuurd krijgen.   

Zomaar even een opsomming van de “visdagen”:  Waterpissebedden; wantsen; bootsmannetjes; piepkleine visjes, waarschijnlijk omdat de temperatuur dit voorjaar lang laag was; tubifixen; bloedzuigertjes; modderkruipers; waterschorpioenen; enkele kikkervisjes (met 2 of toch al met 4 pootjes) en heel veel zoetwatermosselen. Een groep zelfs een bak vol. Een school had 3 hele grote gewone mosselen. 2 helaas leeg, maar de andere nog bewoond. Dat werd uiteraard heel apart gevonden.

Het werden geslaagde dagen. De gidsen waren heel blij met zoveel energieke, enthousiaste kinderen uit Nijkerk, Nijkerkerveen en Hoevelaken.  In ons kwartaalblad Nijkerk Natuurlijk  is hierover nog meer  te lezen en ook te zien.

Namens alle gidsen van de Scholenwerkgroep Nijkerk,

Marijke Bakker

2016 Reigerexcursies voor de basisscholen.

De IVN- scholenwerkgroep organiseerde weer reigerexcursies voor de basisscholen uit Nijkerk, Nijkerkerveen en Hoevelaken.  Maar dit jaar ná een nogal vroege  Pasen.

Zo’n 321 kinderen uit de groepen  6 t/m 8. deden er aan mee. De meesten kwamen weer heel stoer op de fiets naar het Landgoed Oldenaller, gelegen aan het einde van de Oldenallerallee, aan de provinciale weg  tussen Nijkerk en Putten. Allemaal  onder begeleiding van leerkrachten,  ouders of andere begeleiders. Leuk als dan ook de kudde witte en bruin/zwarte schapen met daartussen hun dartelende lammetjes,  de kinderen al op staat te wachten.

“Na die flinke storm van vorig jaar zomer, zo vertelde  eerder boswachter Jansen, waren er heel wat nesten uit de bomen gewaaid en de reigers moeten dit jaar dus extra hard werken.”

Het bouwen van nieuwe nesten vergt  dan ook een extra klus voor deze kolonie.

Gedurende het hele voorjaar waren de nachten koud geweest. Daardoor stonden de gele narcissen nog steeds prachtig te bloeien. En het zorgde voor verrassende  waarnemingen, vooral bij de reigerkolonie. Daar, op de bovenste takken van de nog kale beukebomen  leek het een feest van jewelste.  Soms dreef er een zacht buitje langs, maar meestal  zorgde de heerlijke voorjaarszon voor een verrassend beeld.  Wat veel  nieuwe nesten!  Er werd zelfs nog volop aangebouwd.  De reigers stonden er met hun S-vormige hals boven op om de omgeving af te spieden. Of ze kwamen van de polder terug met  materiaal in hun bek. Nogal indrukwekkend hoe zij met gespreide vleugels tussen de toppen manoeuvreerden. Hun geroep  naar elkaar verspreidde een lente stemming naar heel de omgeving.  Om rond deze tijd nog parende reigers te zien,  was ook heel bijzonder. 

De schoolkinderen waren erg  betrokken. De lente deed ook hen blijkbaar goed.  Het was niet alleen een heerlijk ochtendje weg van school, maar ook het  “In de natuur zijn” zijn, kwam héél natuurlijk over!  Veel enthousiasme alom. De jongens en meisjes waren een en al aandacht, vooral om te zien hoe dat  vogelspektakel  daar op die toppen er aan toe ging. De zelf meegebrachte kijker  of gekregen IVN- kijkertjes hielpen hen daarbij. En  een goede voorbereiding op school zal ook geholpen hebben. Er werden leuke en levendige vragen gesteld.  Vooraf aan de excursie hadden de scholen onze IVN-lesbrief:  Reigers op Oldenaller, ontvangen. De kinderen bleken  daarvan nog best veel te weten.    

Zo maar eens wat dingen om op te noemen:  

Er werden  meerdere keren  eekhoorns gezien.  En één er van staat zelfs vaag op een foto, want die beestjes zijn vlug. En in de vijver bij die holle boom was heel veel kikkerdril. Tussen het boomschors van een oude stronk, op een donkere plek in het bos, dotten pissebedden. Een aantal  waren daar  misschien wel speciaal gaan zitten om één meisje, die pissebedden liefhebster was, een plezier te doen, zou dat kunnen?  Er werd een prachtige aalscholver gezien, en misschien toch ook al een ooievaar?  Én holletjes van vleermuizen. Nog vóór dat een groep kinderen op pad ging,  zagen zij zelfs allemaal hazen op het land. Zo iets is dan geweldig. Misschien minder leuk om te zien: Een pootje van een konijntje, misschien door een vos of roofvogel gepakt?  Máár het pootje moest wel mee naar school, want het kon zelfs geluk brengen!  Zo ook een paar van de reigerbraakballen, die konden dan op school weer uitgeplozen worden.  Al hoewel een andere groep het weer spijtig vond dat zij géén braakballen hadden gezien.  Hun  motivatie was dus best hoog om dingen te ontdekken.  Maar die kinderen zagen dan weer prachtige veldjes met  bloeiende hondsdraf en een oud reigernest in het hoge gras. Ook nog weer heel veel gele narcissen. Helaas ook afgeplukte en weer weggegooide bloemen. Dat was dan wel heel jammer om te zien.

Maar nu weer even terugkomend op de reigers en hun nesten: 

Wat kunnen die vogels veel over de rand naar beneden gooien of laten vallen.  Niet alleen braakballen of blauwe lege eierendoppen. Overal lagen kwakjes van kikkerdril op paden of onder de bomen, stukjes van vis, zo leek wel, maar ook  skeletten van kikkers  en zelfs van een muis?

In de tweede week veranderde het weer  enigszins.  Soms  miezerde het een beetje. De lucht werd  wat grauw. Dat is dan een heel verschil met alle kleuren die tevoorschijn lijken te komen als de zon schijnt. Maar gelukkig bewees de telescoop toen goede diensten. Daardoor zagen de kinderen toch veel mooie kleuren, maar dan van de reigers.

De laatste groep van de Rehobothschool  zag helaas onder een nest een jonge dode reiger in de takken hangen. Niet echt prettig  om te ontdekken,  maar zeker wel iets om over te praten, hoe zoiets  kan gebeuren. Er waren in het algemeen best veel kinderen die onthouden hadden dat jonge reigers nogal een hard bestaan hadden. En dat ze door voedselgebrek, bij gevechten of ziekten  vroeg uit het nest konden vallen.  Zo ook hoeveel overleveringskansen deze jonge vogels hebben.

Een reiger, al zie je hem kleiner door de afstand,  is per slot van rekening met zijn vleugels wijd  zo’n 140 cm breed.  Net zo breed als dat deze meeste kinderen  lang zijn. Dat geeft toch te denken , niet waar?

Wij als IVN-ers waren dit jaar zeer verrast door zoveel levendige interesse  tijdens de wandelingen.  We hopen ieder jaar, dat de kinderen wat ervaringen in de natuur opdoen. Dat leek zeker gelukt. De laarzen hadden we in de tweede week toch echt wel nodig, maar wie ze niet had, liet de pret er niet door drukken.   

We deelden  twee hele fijne weken.  Daarom  iedereen bedankt voor zijn/haar betrokkenheid.  De IVN-scholengidsen groeten jullie weer en graag tot de volgend excursie!  Zie voor meer de bij- behorende foto’s!

Verslag van Marijke Bakker

14 april 2016

Coördinator IVN- Nijkerk Scholenwerkgroep.

Marijke Bakker: scholenwerkgroep@ivn-nijkerk.nl ; 0341-361709