Natuur in de Buurt
donderdag10jun2021

Blog: “Mijn tuin is een plek geworden waar ik zo vaak mogelijk kom”

Vandaag werk ik thuis, in mijn achtertuin om precies te zijn. Omgeven door dansende juffers, bloeiende lissen en kwetterende koolmezen. En ik kan gerust zeggen: daar word ik heel gelukkig van. De tuin is in tijden van Covid ook voor mij een steeds belangrijkere rol gaan spelen. Even op pad naar een mooie plek ver weg lag ineens niet zo meer voor de hand. En dagen op kantoor werden vervangen door dagen thuis met een barrage aan videobelafspraken.

Tuiny forestMaar als het even kan. Als de tijd er is en als het werk het toestaat, ben ik te vinden in de tuin. Werkplek 2.0 - met optimale ventilatie. De schommelbank is mijn favoriete plek. Door het zonnekapje heb ik altijd schaduw genoeg voor het lezen van mijn beeldscherm, hij staat direct naast onze Tuiny Poel en ik heb precies voldoende internetbereik om te kunnen doen wat nodig is.

Deze tuin, die voor mij nu zo belangrijk is voor werk én ontspanning, lag er een paar jaar geleden nog haveloos bij. Het leek meer op een parkeerplaats dan op een tuin. Op een paar ‘schaamperkjes’ na was de tuin helemaal betegeld met betonnen stoeptegels. Geen goede plek voor dieren of planten. En ook geen goede plek voor mensen. Buiten zag je zelden mensen zitten. En dat was best opmerkelijk; ik deel mijn tuin in de Utrechtse binnenstad met negen andere appartementen. Medebewoners kwamen er alleen om hun fiets neer te zetten. En waarom zou je ook langer blijven hangen in die grijze betonmassa? In de zomers was het er steevast té heet, het was er niet gezellig en er was weinig te zien, horen of beleven.

Drie jaar geleden kwam daar verandering in. Als IVN-er was de tuin al een paar jaar een doorn in mijn oog en ook andere bewoners voelden de behoefte om de tuin echt in gebruik te gaan nemen. Er moest een plan komen en dat kwam er ook. We vroegen wat ieders wensen waren, en maakten een ontwerp en een begroting. Het plan was om onze ‘parkeerplaats’ van 100 m2 stap voor stap om te bouwen tot een groene oase.

Tuiny forest

De eerste stap was het aanleggen van een Tuiny Forest - een concept dat we bij IVN net hadden ontwikkeld en hier mooi konden testen. Op een zaterdagmiddag wipten we een aantal rijen tegels eruit, prepareerden we de bodem en plantten we ons minibos.

Bekijk de timelapse van de aanleg ervan

De volgende stap in onze groene droom was het aanleggen van een klein grasveldje. Als natuurliefhebber heb ik niet zo heel veel met graszoden, maar sommige andere bewoners hadden vele behoefte aan het gevoel van vers gras tussen de tenen en eigenlijk kon ik dat ook wel goed begrijpen. Bovendien, wat mij betreft hoeft niet alles in de tuin helemaal in het teken van natuurontwikkeling te staan. Juist een goede mix tussen levert de meeste winnaars op. En ook een grasmat zorgt voor minder hittestress, meer waterdoorlaatbaarheid en meer bodemleven.

Vuurjuffer bij Tuiny PoelHet meest recent is de aanleg van onze Tuiny Poel, een visloze vijver op tuinformaat. En eerlijk gezegd: dit is mijn persoonlijke favoriet. Het kleine watertje van 6m2 met de inheemse waterplanten barst van het leven. Je kan er gewoon niet omheen. Het is de plek waar ik in de ochtend de boomklever zie drinken, de plek waar schaatsenrijders voorbij glijden tijdens de lunch en de plek waar hommels en bijen af en aan vliegen om nectar te halen en waar ik tijdens mijn avondeten veelkleurige juffers gadesla.

Dat genot, dat gun ik iedereen. Ik hoop dat we er komende jaren voor kunnen zorgen dat iedereen laagdrempelig zelf aan de slag kan met tuinnatuur. En daar zet ik me graag voor in.

Groene groet, Maarten Bruns, product markt manager Natuur in de Buurt bij IVN Natuureducatie maar bovenal groot natuurliefhebber.