Herfstgeheimen in het bos (verslag)

Met vijf volwassenen en vier kinderen zijn we op pad geweest door het Weusthagpark.

We starten in het natuurcentrum met een kopje thee en ranja. Ondertussen vertellen we over IVN en hoe trots we zijn op de bouwers van ons Natuurcentrum Het Weusthag.

We hebben er mooi zonnig weer bij en genieten van de mooie kleuren van het bos. Karin legt uit dat in de herfst de fotosynthese stopt en de boom het bladgroen uit de bladeren terugtrekt. De al bestaande kleuren zoals geel, oranje en rood komen dan tevoorschijn.

De kinderen krijgen een tasje en een bingokaart mee waar ze heel enthousiast mee beginnen. De eerste paddenstoelen zien we al ras op ons pad en worden afgekruist. We leggen uit dat je de paddenstoel eigenlijk kan vergelijken met de appel van de boom. De paddenstoel kan je er voorzichtig afsnijden, maar het schimmelnetwerk in de bodem, de mycorrhiza blijft bestaan.

Het onlangs geopende blotevoetenpad wordt door de kinderen ook met veel enthousiasme ontvangen. Ze kunnen lekker hun energie kwijt op de klimtoestellen.

Ondertussen geven wij uitleg over de verschillende bomen die we tegen zijn gekomen en het belang van biodiversiteit. De kinderen mochten bladeren en eikels zoeken van de zomereik en de Amerikaanse eik en hebben deze met elkaar vergeleken. De zomereik heeft ronde vormen aan haar bladeren en zijn kleiner dan de puntige bladeren van de Amerikaanse eik. Ook de eikels zijn veel kleiner. De zomereik is inheems en is een bron van leven voor meer dan 400 diersoorten,  terwijl op een Amerikaanse eik slechts 20 insectensoorten leven.

Onderweg komen we grote keien tegen in het bos die lang geleden met de ijstongen zijn meegekomen uit het hoge noorden. Later werden deze gebruikt als grensmarkeringen in de tijd van de Marken.

Er komt een rijtuig met twee paarden ervoor ons tegemoet. De kinderen en hun moeders mogen tot hun grote plezier een rondje mee rijden in de wagen.

We stonden even stil bij de historische wagonnetjes bij de Houtmaat die herinneren aan de tijd dat er klei afgegraven werd en vervoerd naar de steenfabriek van Rientjes aan de Sloetsweg. Hier werden er stenen van gebakken voor de huizen- en wegenbouw in Hengelo.

We hebben nog veel meer gezien in ons prachtige natuurgebied om de hoek. Teveel om hier op te schrijven. Wandel de volgende keer gezellig met ons mee en laat je verrassen door de verhalen over haar rijke natuur en geschiedenis.

Karin en Helma,

Landschapsgidsen IVN Hengelo