Matenpark

De wandeling gaat langs vijvers, bossages, houtwallen en graslandjes. Vanaf de heuvels en bruggen – die allemaal een naam hebben – heb je uitzicht over delen van het park.
Het Matenpark is de groene long van de wijk De Maten, waar de bewoners kunnen fietsen, wandelen en spelen. Het park is niet alleen aantrekkelijk voor de mens maar ook voor
kleine zoogdieren, vogels en insecten.
In dit natuurlijke park staan veel inheemse bomen, struiken en kruiden. In de vijvers leven veel vissen. Het water bevat ijzer en leem waardoor het vaak oranje of geel van kleur is. Bij de Ferguutgaarde kun je vanaf april tot eind oktober een bezoek aan de landschappelijke heemtuin brengen.
Aan de rand van het park ligt de kinderboerderij – met horeca en speeltuin – met geiten, pony’s, schapen en kippen van verschillende rassen. De kinderboerderij is een plek voor jong en oud. Kinderen kunnen hier spelenderwijs met respect leren omgaan met dieren. Er zijn vaak activiteiten zoals het peuteruurtje, geboortefeest, pony rijden en ecokids.

Geschiedenis
De naam De Maten komt van mate of made, dat in het oud Germaans weide of hooiland betekent. Mat of maat staat ook voor een strook die men in een keer afmaait. Letterlijk zoveel als een boer in een dag met de zeis kon maaien. De Maten – eens het Wornumsche Veld of de Wormingermate – bestond uit schraal grasland en moerasgebied, dat ’s winters grotendeels onder water stond. Tot de jaren 70 van de 20ste eeuw bestond het gebied uit weilanden, akkertjes en verspreid staande kleine boerderijen. Hier en daar stonden burgerwoningen met moestuinen. Door het open landschap kronkelde een kleine beek die het kwelwater van het Veluwemassief naar de IJssel leidde. Op de hogere delen liepen boerenpaden en zandwegen. Deze waren omzoomd met afvoerslootjes en meidoorn- of elzenhagen, soms afgewisseld met een peppelsingel of eikenlaantje.

De aanleg van de nieuwbouwwijk verstoorde vanaf 1971 de landelijke rust. Het beekje werd een wetering en het woongebied kreeg bergingsvijvers voor de ontwatering. De karakteristieke Veluwse boerderijtjes verdwenen op twee na. Het puin werd gebruikt als ophoogmateriaal onder de heuvels van het Matenpark. Voor het afdekken van de puinhopen gebruikte men leem en zand van de uitgegraven vijvers. Midden in het park werd een heemtuin aangelegd. Hier kan men de oorspronkelijke rijke flora van Apeldoorn en omgeving, gelegen op de overgang van de Oost-Veluwse stuwwal en de IJsselvallei – zien.
IVN Apeldoorn onderhoudt vanaf 1984 de heemtuin.

Je kunt ook alleen een ommetje maken door de Heemtuin.