2019 07 Mijn voortuintje, Aleid Offerhaus

Als Albrecht von Haller in 1725 op zijn 17de besluit om in Leiden te gaan studeren valt hij van de ene verbazing in de andere. Als je zijn reisdagboek leest, dan lijkt het wel alsof Albrecht dacht dat hij in het land van melk en honing terecht was gekomen.  Nergens - zo zegt hij - heeft hij meer en mooiere tuinen gezien dan in Holland. Dat Nederlandse vrouwen volgens hem meer aandacht lijken te hebben voor schone kleren, bloemen en hun eigen gezelschap dan voor mannen, lijkt verder te suggereren dat Albrecht een blauwtje liep.

En ergens heeft hij nog steeds een beetje gelijk (over tuinen, niet over vrouwen). Let er straks maar op als je in de zomer de grens passeert. Hoeveel groener het gras in het buitenland ook is,  als het op tuintjes aankomt, kunnen Nederlanders er wat van.

Nu ik in dienst van tante Pos ben, verbaas ik me over de schoonheid van  de tuintjes van de huizen, die ik aandoe. Natuurlijk is mei een prachtige maand en is zelfs een verdwaalde paardebloem mooi, maar ik, die me altijd groen en geel ergerde aan mensen die hun tuin betegelden, moet constateren dat er nog altijd veel meer mensen zijn die duidelijk plezier hebben in een tuin met planten.

Natuurlijk verdient je tuin betegelen geen schoonheidsprijs, maar ik vermoed dat het voor veel mensen een keuze is die ingegeven wordt door tijdgebrek en een niet-weten als het om planten gaat (én bepaalde programma's op de televisie). Het zou zomaar kunnen dat een tuin met tegels zo mogelijk nog meer onderhoud kost dan eentje zonder. De natuur - onuitroeibaar als ze is - zorgt er wel voor dat diezelfde tegels binnen een mum van tijd bezet worden door een oneindige hoeveelheid algen en de voegen door tuinwolfsmelk, klimopereprijs en straatgras.

Haal je de meeste tegels weg, dan gebeurt er iets wonderbaarlijks. Om te beginnen is een plantentuin een kloeke 4 graden koeler dan eentje zonder en met de hete, droge zomers die we nu hebben is dat geen kattepis. Met planten in je tuin, komen ook de vogels en de vlinders terug (en wie wil dat nu niet?) De planten die je niet wil hebben trek je eruit, of je neemt iemand in de arm die dat tegen betaling kan doen. Als het met bakken uit de hemel komt, loopt het water bij de buren via de betegelde tuin de woonkamer in, maar jij, met je tuin vol aarde en planten, kijkt naar buiten en snuift de heerlijke geur van regen en natte aarde op. En Albrecht, die kijkt over je schouder mee. Kijk ook eens op www.operatiesteenbreek.nl.


Aleid Offerhaus
Natuurgids IVN Amstelveen

Het is verboden deze column te dupliceren of te gebruiken zonder uitdrukkelijke toestemming van de schrijver/fotograaf/tekena(a)res.