29 augustus 2026 Avontuurlijk struinen door het boerenland over het Voddijkpad

Zaterdagochtend  31 augustus om 10 uur gingen we met een groepje deelnemers op pad in de Klaas Engelbrechtpolder. Allereerst liepen we over het fietspad langs de Woudse weg, waar we pastinaak, rucola en cichorei tegenkwamen. De verbazing was groot toen bleek dat deze laatste als een mooi alternatief voor koffie gebruikt kan worden en in het donker zelfs kan uitgroeien tot witlof.

Het Voddijkpad

Dan het boerenland in over het avontuurlijke Voddijkpad. Eerst langs maisvelden waar we  builenbrand tegen kwamen. Dit zijn grote woekeringen op de maisplanten veroorzaakt door een schimmel. Voor de boer niet zo leuk, maar voor een Mexicaan een lekkernij. Behalve zonnebloemen waarvan de pitjes al rijp zijn stond er veel hanenpoot, een gras wat vaak in de buurt van mais staat. Aan de afgeknaagde maiskolven was te zien dieren hier regelmatig een graantje meepikken.

We kruisen vele slootjes die met houten plankenbruggetjes verbonden zijn. Via overstapjes lopen we van het ene weiland naar het andere. We bewonderen vele oeverplanten, zoals moerasandoorn en wolfspoot die beide vierkante stengels hebben en waarvan de bladeren kruislings staan. Ze horen daarom bij de lipbloemenfamilie. Een van de deelnemers merkte op, dat een witte dovenetel die we even later zien daar dan ook bij hoort.

De smeerwortel blijkt heel ruw aan te voelen en aan de zwarte zaadjes zit een zoet uitsteekseltje waar de mieren gek op zijn. Daarom nemen ze de zaadjes mee naar hun nest en wordt het zaadje verspreid.

Op de in bloei staande akkerdistels zaten vele insecten; vliegen, bijen en vlinders. En wat een bijzondere bloei heeft het wilgenroosje. We genoten van de pepermuntgeur van de watermunt. We hebben een zaaddoos van de gele lis opengemaakt en proefjes gedaan met de zaadjes. Men was verbaasd over de duindoorns die in een bosschage stonden en nog meer over hoeveel bessen er aan zaten. Natuurlijk hebben we geproefd hoe zuur ze zijn.

Een groep jonge koeien kwam ons enthousiast begroeten. De buizerd en boerenzwaluwen lieten zich zien. Een haas sliep in het weiland en trok zich niets van ons aan.

Hodenpijlsepad

We vervolgden onze wandeling over het Hodenpijlsepad waar we gallen op wilg, es en els ontdekten en de sloot vol zat met de grote egelskop waarvan de vruchten zich tot kleine egeltjes hadden ontwikkeld. Langs de hele route kwamen we de gewone berenklauw tegen. Die zaadjes smaken naar Kardemon en sommige konden de bittere smaak van het drankje Berenburg herkennen, die oorspronkelijk van deze zaadjes wordt gemaakt.

Graspad langs Groeneveldsche watering

Het laatste deel liepen we op de grasdijk langs de Groeneveldsche watering. Ook hier was genoeg te zien. Vele paardenstaarten, die nu vrij klein zijn, maar in de dinotijd reusachtige, boomachtige planten waren die dienden als voedsel voor grote plantetende dinosaurussen.

Drie uur later kwamen we weer bij ons startpunt uit. De deelnemers hadden genoten van de wandelexcursie en zullen de IVN website in de gaten houden. We hebben nog veel meer gezien dan hier beschreven is. Ga gewoon zelf eens kijken op het Voddijkpad!

Gidsen: Linda van Leeuwen en Edon van Huizen