Lezing ‘Schaapherder: Idylle en hard werken!’

Iedereen heeft op een mooie zomermiddag wel eens een kudde schapen op de paarse heide zien grazen. De herder tuurt stoïcijns voor zich uit rustend op zijn herdersstaf. Hoed op, grashalm in de mond. Zijn trouwe border collie ligt rustig bij de kudde in de buurt of haalt een paar schapen bij de kudde die zijn afgedwaald.

Dit is het beeld dat veel mensen zullen hebben bij de schaapherder. Dat klopt deels wel, volgens schaapsherder Marco Adema. Hij vertelt:

‘Gelukkig komen die momenten veel voor en kunnen we genieten van de natuur, de schapen en onze honden. Bij alle weertypen want slecht weer bestaat niet, wel slechte kleding.

Er komt echter veel meer kijken bij het beroep van schaapherder. Ja, voor mij en de meeste van mijn collega’s is het hun werk.

In de lezing wil ik u meenemen in wat het werk als schaapherder inhoudt, wat we door het jaar heen doen en hoe een dag hoeden eruit ziet.

Schapenbegrazing is al eeuwen een onderdeel van het dagelijkse leven in onze omgeving. In de geschiedenis hebben schapen een rol gehad voor voedsel, mest en wol. Nu worden ze vooral ingezet als beheersmaatregel.  In de meeste gevallen werken we met het lokale schapenras Kempisch Heideschaap en border collies als herdershond. De begrazing in de natuurterreinen doen we maar een deel van het jaar. Het andere deel van het jaar staat in het teken van de lammertijd en de voorbereidingen daarvoor.

Een schaapherder is een veelzijdig persoon. Een schaapherder is een dierenverzorger, heeft ecologische kennis en is een gastheer. Een schaapherder is inventief om in te spelen op onverwachte situaties zoals een loslopende hond die de kudde in schiet of schapen die ontsnapt zijn. Tegelijk let de herder op de omgeving en houdt de gezondheid van de schapen en hond in de gaten.

           Bovenal is schaapherder zijn heel erg leuk en genieten!’