Agnietenberg, wandelen met oog voor natuur en historie

Met IVN Zwolle de Agnietenberg op

Je bent welkom om met IVN Zwolle een wandeling te maken over een oude rivierduin, ontstaan aan het einde van de ijstijd door overstromingen van de Vecht.

De wandeling start om 14.00 uur op de parkeerplaats van Begraafplaats Kranenburg. De naam Kranenburg verwijst naar een oud landhuis, dat op deze plaats heeft gestaan.

Via het Oude Bos, overblijfsel van het landgoed, lopen we naar de katholieke begraafplaats Bergklooster. Het Agnietenklooster -of Bergklooster- was een invloedrijk Augustijnenklooster tot het in de 80-jarige oorlog werd vernietigd. In die tijd was hier al een begraafplaats. Hier staan prachtige bomen die rouw en verbintenis symboliseren.

Via huize Vechterweerd en een stukje Haersterveerweg bestijgen we dan het hoogste deel van het rivierduin (max 12,3 m boven NAP): de Agnietenberg. Hier klimmen we over paden met heel oude eiken, beuken, kastanjes en robinia’s, en maken we kennis met de overblijfselen van het oude hakhoutgebruik van de boeren.

We dalen weer af naar de Haersterveerweg en komen via het oude bos van de Eierbelten (ook rivierduin) en het later aangelegde Schrevenbos weer terug op de parkeerplaats Kranenburg.

Ontstaan

De Agnietenberg is een rivierduin, bestaand uit zand dat vanuit de Vecht kwam.

Historie

Er heeft een klooster gestaan. Vandaar de naam “Bergklooster” voor de begraafplaats daar. De Agnietenberg heette eerder de Nemelerberg. De naam Agnietenberg is ontleend aan de orde van de Agnieten, die in dit klooster woonden en werkten. Er is nu nog steeds een Nemelerbergweg.

Natuur

De rivierduinen zijn deels afgegraven voor de zandwinning. Maar ook nu kunnen we bij en op de Agnietenberg veel verschillende boom-en struiksoorten vinden en een rijke ondergroei. Er groeit bijvoorbeeld veel hulst, kamperfoelie, en tamme kastanje. Ook zijn er heel oude hakhoutbosjes die nu door vrijwilligers van Landschap Overijssel weer vanouds als hakhout onderhouden worden.

Een groepje staken in het bos bleek een boom van wel 300 jaar oud. De stam (stoof) van oud hakhout zit ondergronds.

Tegenwoordig is het hier ook een populair recreatiegebied, met een restaurant, een camping en een zwemplas (een zandwinningsplas).