Door de ogen van een tuinvrouw
-Misschien een beetje goed nieuws in tijden van klimaatverandering?-
Chris Thomas, Brits bioloog zegt dat gebleken is dat op tal van plaatsen de moderne mens de biologische diversiteit vergroot in plaats van bedreigt. Alleen al in de afgelopen driehonderd jaar zijn er in Groot-Brittannië meer nieuwe kruisingen van plantensoorten ontstaan dan in heel Europa zijn uitgestorven. Omdat in de meeste regio’s in de wereld de diversiteit van planten omhoog gaat, wordt de toon gezet voor lange termijn groei van algehele biodiversiteit. Als het op aarde warmer wordt, zal de biodiversiteit naar alle waarschijnlijkheid in de meeste gebieden toenemen, behalve op enkele plekken waar het droger zal worden. We leven in een voortdurend veranderend systeem van leven en dood. Het is belangrijk dat we inzien dat het een ijdele hoop is om de wereld te behouden zoals ze is. Soorten komen en gaan. De doodgewone huismus vond je alleen op de steppe in Centraal Azië; nu kom je de mus op elk continent tegen.
Ik vraag me af of dit klopt, maar wilde het jullie toch niet onthouden.
Tekst Ellen Smal
Toevoeging aan dit verhaal door Wilma, met een gedicht uit het ontzettend leuke boek van Hans Dorrestijn “Dorrestijns Natuurgids”. Het uitbreiden van de populatie van teken vinden we minder leuk dan het uitbreiden van de huismus over de hele wereld. Maar daar kun je ook anders tegenaan kijken, getuige onderstaand gedicht:
LOFLIED OP DE TEEK
Ook de Teek dient hier geprezen,
dit klein insect, alom gevreesd.
Natuurbescherming mag er wezen,
maar de Teek het allermeest.
Natuurliefhebbers, profs en leken,
trokken er massaal op uit,
maar het groeiend aantal Teken
heeft die toevloed nu gestuit.
De Geelgors juicht, de Boomspecht lacht er,
maar de bioloog die kermt.
’t Is de Teek, die dapp’re wachter,
die bos en beemd beschermt!
Wie nu vogels heeft bekeken
valt bij thuiskomst vaak in zwijm.
Hij heeft de Teken niet ontweken
en liep de ziekte op van Lyme.
“De natuur is mooi en prachtig!”
was een veel gehoord geluid.
Maar nu roept de mens eendrachtig:
hoe kom ik er weer levend uit?
De mens gaat de natuur vermijden
die zich dan vanzelf herstelt.
Niets verbetert zonder lijden
heeft een wijsgeer ooit verteld.
De natuur zal weer floreren
tot vreugd van Bosuil en van Ree.
‘k Wil nu alle Teken eren
met een Bravo! Hoera! Hoezee!
