"Het Bovenste Bosch" 22 juli 2014

20140722 Dagwandeling Het Bovenste Bosch (Heimans)009Route 8 in het wandelboekje

Tekst: Henri Thijssen
Foto's: Henri Thijssen

Menig deelnemers is deze dinsdagavond bij haar of zijn huisarts beland met identieke klachten: overbelaste oren. Gids Harrie treft geen schuld voor het gegalm in het dal van de Geul en de Gulp.

Bij Hotel Geuldal, het vertrekpunt van Eli Heimans tijdens zijn tochten in de regio, is ook het startpunt voor 18 enthousiastelingen mensen die niet terug deinzen voor een stevige tocht met variabele hoogteverschillen. ER zijn slechts 16km. te gaan terwijl we 18 deelnemers tellen. Dat wordt moeilijk delen maar we hebben ook een gids met enige wiskundige kennis alhoewel dit nauwelijks hoorbaar bleek.

We starten perfect met het dalende Bovenpad, welke 100 jaar geleden” door Heimans ”de eerste Geulweg werd genoemd. Bij de Smidse schuilt Eli Heimans en ook bij onze wandelaars neemt de behoefte toe om die Smidse nader te verkennen. De gidsen zijn meedogenloos en drijven de groep richting Volmolen en daarna weer richting Vernelsberg. Verhalen over bouwmaterialen en het oude verleden volgen maar dan gaat het spoedig richting Geul en een lang pad brengt ons bij de Heimansgroeve. Spoedig galmt het in de omgeving.

20140722 Dagwandeling Het Bovenste Bosch (Heimans)001 20140722 Dagwandeling Het Bovenste Bosch (Heimans)002 20140722 Dagwandeling Het Bovenste Bosch (Heimans)003
20140722 Dagwandeling Het Bovenste Bosch (Heimans)004 20140722 Dagwandeling Het Bovenste Bosch (Heimans)005 20140722 Dagwandeling Het Bovenste Bosch (Heimans)006

We starten perfect met het dalende Bovenpad, welke 100 jaar geleden” door Heimans ”de eerste Geulweg werd genoemd. Bij de Smidse schuilt Eli Heimans en ook bij onze wandelaars neemt de behoefte toe om die Smidse nader te verkennen. De gidsen zijn meedogenloos en drijven de groep richting Volmolen en daarna weer richting Vernelsberg. Verhalen over bouwmaterialen en het oude verleden volgen maar dan gaat het spoedig richting Geul en een lang pad brengt ons bij de Heimansgroeve. Spoedig galmt het in de omgeving.

Eli Heimans kijkt met plezier naar beneden, naar zijn groeve en zijn vondsten en laat de weergoden alle klamme lucht vervangen door warmere en droge luchtstromen. We mogen verder over de Geul en even later volgen we na een poos Geuloevers een kleine beek: de Kuttingerbeek ofwel Elzeveldlossing. Even later staan we overdekt te nippen aan diverse (3) soorten biologische sappen want sapkoerier Tineke wilde de stem van Hans tijdig smeren.

De groep heeft het geweten.

Opvallend is dat de groep van 18 goed bij elkaar bleef en het tempo maar ook tijdens de beklimmingen perfect kon bijbenen. Tja, sommigen hadden wat ervaring opgebouwd bij een camping net voor Vaals (Hoeve de Gastmolen) waar nu weer IVN-folders in voorraad liggen. 

De Morgensweg brengt ons snel bij Het Bovenste Bosch en we mogen klauteren tot op het plateau en de grens en ontmoeten grenspaal 14 en 15 tijdens het vervolg richting Eperheide. Niemand van de gidsen maakt gebruik van de mogelijkheid om af te korten dus de groep mag of moet het groene geweld nog verder trotseren. Eerst even bijtanken bij “de Smockelaer”. Vervolgens dalen we richting Slenaken en volgen een stuk het Gulpdal maar dan wacht ons weer een lange en stevige klim richting Heijenrath. Beide gidsen gebruiken de rust om even bij te praten en te informeren zodat iedereen weer een stabiele adem en hartslag heeft. Harrie’s toelichtingen blijken bovendien rustgevend te werken.

Eenmaal boven is de dalende route naar Epen ondanks de afstand een peuleschil en op de parkeerplaats nemen we afscheid van elkaar. De gidsen hebben nog andere plannen en zoeken bij de “Vier Jaargetijden” naar de juiste verfrissing o.a. schaduw. Even later schuift ook een deel IVN’ers aan die route voor minder snel ter been zijnde belangstellenden hebben afgerond. We maken het niet laat want iedereen heeft deze avond nog andere wensen om zijn of haar uurtjes te besteden.