Geen nestkastjes. Avontuurtjes van Peter Hermelink.

Rond april 2020 vorig jaar kreeg ik een tip van ons IVN lid Theo de Waardt dat er op landgoed de Zwaluwenburg bij ’t Harde een Zwarte Specht was gesignaleerd. Ik op de fiets erheen. Met telescoop en fototoestel, allemaal op mijn rug  in de nieuwe rugzak die een half jaar eerder had gekocht.

Ik was al een tijd bezig om een goed transportmiddel te vinden om een telescoop en een fototoestel op mijn racefiets mee te nemen. Deze rugzak voldeed daar perfect aan. Vrij lang en niet te diep, zodat de telescoop en statief er in konden, het steekt iets uit aan de bovenkant maar dat hindert mij niet. Het fototoestel kon wel in het stuurtasje. Alles bij elkaar een goed stel. De fiets, ik, de telescoop en het fototoestel. O, ja, ik vergeet er nog een: de kijker. Een kleintje maar wel van zeer goede kwaliteit. Dit kijkertje had ik een jaar eerder al gekocht.

Ook dit is weer een verhaal apart. Ik ging op stap naar Kamera Nu in Urk. Ik was van plan een dure en super goede Swarovski te kopen. Ik probeerde een aantal types, prima beeld maar zo zwaar! Tot ik op het idee kwam ook eens een klein kijkertje te proberen. Geen vergroting van 10x maar een van 8x. Tot mijn verbazing was de kwaliteit bijna net zo goed als al die dure. En….. lekker licht, en drie keer zo goedkoop. Je stopt hem (of haar?) zo in je jaszak. Wel had ik het idee dat mijn status als vogelaar wel een knauw krijgt als je met zo’n kijkertje gezien wordt. Maar dat moet dan maar. Ook ik vind dat je een dure kijker moet verdienen. Eerst de kennis, dan pas de dure kijker.

Terug naar de Zwarte Specht. Het landgoed dat ik binnen stapte was een oud bos met veel afwisseling van (heel oude) loofbomen en dennen. Niet ver van een parkeerplaats vond ik een oud bankje midden in een open bos met oude beukenbomen met weinig ondergroei.

Zwarte specht

Een mevrouw met een hondje die langsliep vroeg aan mij: “En? Heb je hem al gezien”? Wat bedoelt u vroeg ik onnozel. Nou, de Zwarte Specht! Dit was dus geen geheim. Zelfs niet-vogelaars (?) wisten ervan. Ik pakte mijn kijkertje, fototoestel en telescoop. Na wat rustig om me heen gekeken te hebben hoorde ik de “zang” van een Zwarte Specht. Dat kun je niet missen. Ik goed kijken en warempel, daar zat ie! Mooi tegen een boomstam aangeleund. Dat kan ie door de stijve staartveren. De foto die ik maakte was perfect. Ik keek eens goed, toen zag ik ook een gat in de stam, dat was vast het nest. Hij ging er ook naar binnen, ja dus dat was een nest. Goed rondkijkend zag ik nog veel meer gaten in de boomstammen. En ik ontwaarde ook een paartje kauwen die daar ook een nest hadden. Ik was al heel content met mijn Zwarte Specht en ging tevreden naar huis.

Een paar dagen later ben ik nog eens gegaan. Weer op mijn nu al vertrouwde bankje. Ik merk dat je een “vast” bankje al gauw als je eigen territorium gaat beschouwen. Iemand anders zou je het liefst wegjagen. Maar daar ben je net goed genoeg voor opgevoed. Nu zag ik nog een vogel die van boomholtes houdt: een Groene Specht! Ook weer voor zijn eigen holletje. Ook de Grote Bonte Specht liet zich horen, maar liet zich minder goed zien. Toen zag ik ook spreeuwen die de boomholtes gebruikten. Ik hoorde ook Holenduiven, die vinden ook daar een geschikte nestplaats. Al eerder vroeg ik me af, waar bouwen nu Kauwen, Holenduiven, Koolmezen, Pimpelmezen, Huismussen (?) hun nest toen er nog geen huizen waren met pannen, schoorstenen, nestkastjes etc.? Voordat de mensheid zijn intrede deed. Want de vogels zijn er al veel langer dan wij de mens. Dat zijn dus de holtes in bomen die spechten maken. Dit doen ze om een nest te maken voor zich zelf, maar ook op zoek naar voedsel.  De les die ik daar in dat landgoed leerde is dat oude bomen en de aanwezigheid van spechten echt nodig zijn voor holenbroeders. Naar mijn mening wordt er veel te veel gekapt. Laat oude bomen toch gewoon staan! Vaak vind je deze alleen op landgoederen. Ook niet in bossen beheerd door Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten. De opruimwoede waart nog steeds onder ons! Als noodoplossing hangen we nestkastjes op. Begrijpelijk, goed voor de vogels maar toch onnatuurlijk! Wat is er toch moeilijk aan om bomen te laten staan. Het kost niets, geen onderhoud, alleen de houtopbrengst missen we. Maar dat weegt toch al niet op tegen de kosten. Op landgoederen kan het blijkbaar wel.