Breaking news: Pestvogels in de duinen!

Een paar dagen voor de deadline van het inleveren van een bijdrage aan de nieuwsbrief kwam het bericht door: Pestvogels in de duinen bij de Tenellaplas. En dan kan je er niet omheen: kijker pakken en ernaartoe. Het zou gaan om een tweetal, geen grote invasie dus. Maar toch een mooie kans om deze actualiteit mee te nemen!

Altijd afwachten of je ze kunt vinden, het was donker weer, de vogels zouden hoog in de boom zitten. Verborgen in de Maretak. Er waren op dat moment geen andere vogelliefhebbers in de buurt om je op te oriënteren en dan is het zoeken naar de bekende speld. Maar dankzij een tip van Jan Alewijn die met zijn hoofd tussen de braakballen zat in het bezoekerscentrum, in de goede richting getogen naar het A.J. Bootpad en de bomen met Maretak in de kruin afgetast. Vrij snel was het raak. Tegen de grijze lucht staken de kenmerkende kuifjes van de vogels duidelijk af. Hoog in top van de boom lieten ze zich rustig bewonderen. De slechte lichtomstandigheden lieten niet toe de mooie kleuren te onderscheiden. Maandagochtend maar weer terugkomen en dan maar hopen op de voorspelde zon en natuurlijk op een langer verblijf van deze fraaie vogels.

En dat lukte, maandagmorgen was het zonnig. Meerdere liefhebbers hadden zich verzameld bij de vogels die inmiddels een boom waren opgeschoven maar zich rustig lieten bekijken. De afstand tussen de vogelaars en de kruin van de boom was voldoende om met hun dagelijks leven door te gaan.

Pestvogels zeldzaam?

Niet in Europa. Ze broeden in het noorden van Noorwegen, Zweden, Finland tot in het oosten van Siberië. Leven van insecten en in de winter voornamelijk van bessen. In de jaren dat de populatie groot is en het bessen aanbod beperkt willen ze nogal eens afzakken naar ons land of verder. Jaarlijks worden ze waargenomen, soms in grote groepen. SOVON vermeldt winteraantallen variërend van 100-1200. Deze winter lijkt het rustig en zijn de twee in onze duinen een buitenkansje. Zo fraai als een aantal jaren geleden wordt het niet, met in de Maretak naast het bezoekerscentrum een tiental Pestvogels. Maar twee zien is beter dan van veel dromen. We moeten het er mee doen.

Schoonheid

De attractie moet niet gezocht worden in de beperkte aanwezigheid in ons landje. De fraaie vorm en het schitterende verenkleed maken de Pestvogel zo aantrekkelijk. Zijn opvallende kuif, het zwarte oogmasker, kin en keel, in combinatie met het beige-bruin verenkleed en het geel-wit-zwart vleugelpatroon met een rood lakvlekje maken het een alom bewonderde beauty.

Bessen

In de wintermaanden staan bessen op het menu, vandaar dat ze ook nogal eens in tuinen worden gezien. Maar in dit geval doen ze zich te goed aan de bessen van de Maretak of te wel Vogellijm, op de foto’s zijn de witte bessen duidelijk aanwezig. Gelukje dat deze halfparasiet hier ooit is geïntroduceerd! De bessen zijn niet bepaald vrij van giften, maar naar het schijnt heeft de Pestvogel een grote lever die de toxische stoffen moeiteloos kan verwerken. Jammer genoeg zijn bij de opnames niet de uitwerpselen van de vogels te zien die soms als een kralenslijm langs de taken hangen. Maretak heet niet voor niets Vogellijm en dankt zijn voortbestaan aan de verkleving van de zaden aan de boom!

Man/vrouw

Een onderscheid waar je bij vogeltjes nog op gefixeerd mag zijn. Het onderscheid is miniem, maar de aftekening van de zwarte kin vlek is bij het mannetje scherper en de witte rand op de handpentoppen nadrukkelijker, voor de fijnproever leuk om eens na te lezen.

Terug naar de Tenellaplas

Voldaan met een paar prentjes op zak kwam ik bij de vlonder van de Tenellaplas mijn vriend de Blauwe reiger tegen. Lijkt wel ingehuurd door het ZHL om de bezoekers te vermaken, iedere week wordt het beest tammer en de “wegvliegafstand” kleiner. Twee meter is het momenteel, minder moet het niet worden. Ik heb tenslotte ook mijn grenzen! Staande op het hek bedelde hij welhaast om gefotografeerd te worden. Dit betekende een flink aantal stappen achteruitlopen vanwege de telelens op de camera. Het lukte net om hem “er op te krijgen” staande op het hekje. Omgekeerde wereld, “te nabij” waar de praktijk bijna altijd “te ver af” is. Maar wat een beauty, net bekomen van de exotische kleuren van de Pestvogel nu overdonderd door de strakke lijnen en orthodox sobere kleuren van deze visser. In een houding die we kennen van oude vogelgravures maar dan wel met een modieus “Jorrit Bergsma matje” in de nek! Goed gedaan ZHL, twee hele mooie vogelsoorten bij het bezoekerscentrum. Zeldzaam en gewoon, uitbundig en sober. Ga kijken en vergeet vooral de reiger niet, die is zeker aanwezig en dat is geen schrale troost.