
Mijn liefde voor de natuur is pas echt begonnen toen ik twaalf jaar geleden in dit huis ben gaan wonen. De tuin was kaal en troosteloos met alleen een paar struikjes. Toen ik een tijd daarna in een burn-out terecht kwam, had ik ineens veel tijd over en ben ik in mijn tuin gaan wroeten. Dat hielp me met mijn handen in de aarde. Toen mijn tuin eenmaal volwassen was, ben ik het dak van mijn schuurtje gaan beplanten en heb ik een geveltuintje aangelegd. Ik pak er steeds een klein stukje bij, hoe diverser en groener hoe beter.
Het bijhouden van al dat groen is niet altijd gemakkelijk als je een van de weinigen uit de buurt bent. Zowel mijn tribe als organisaties uit de buurt moedigen me aan om de buurt verder op te fleuren. Net zoals ik bij de berm achter mijn huis deed. Toen ik 50 werd heb ik hier overal bloembollen geplant, als een soort cadeautje aan mezelf en aan de buren die het op prijs stellen. Die roze tulp daar is bijvoorbeeld het resultaat. Ik hoop ook dat het anderen inspireert. Er wordt in ieder geval minder afval weggegooid nu het er gezelliger uitziet.