Op zoek naar de Wielewaal

Onze gids Willem vertelt eerst het een en ander over de leefwijze van dit prachtige vogeltje uit Zuid-Afrika die je ondanks zijn felle gele kleur niet snel zult zien, want hij houdt zich graag schuil in dicht loof.

Willem heeft een aantal nestjes in de omgeving gespot en hoopvol verlaten we Balinge via het Schoolpad en wandelen verder langs slootjes en graslanden en over met adelaarsvarens dichtbegroeide paadjes. Het bos is hier voornamelijk broekbos, wat een van de favoriete broedplekken van de wielewaal is.

De vele zwartkopjes en vinken onderweg zijn zeer luid aanwezig en ook de reeën laten zich zien en horen, maar de wielewaal schittert nog door afwezigheid (of onze oren zijn niet geoefend genoeg of zijn we wellicht niet stil genoeg?)

We volgen een stukje het oorspronkelijke beekdal van het Oude Diepje, waarvan we ook de bron tegenkomen: nu is alleen nog een diepe kuil onder dichte begroeiing te zien. Als je het niet wist, zou je er zo aan voorbij lopen.

Bijna op het eind van de wandeling worden we beloond: op een mooi dichtbegroeid pad horen we luid en duidelijk het ‘dudeljoo’ van de Wielewaal! Wat een prachtig bijzonder geluid. Het doet me denken aan dichtbegroeide tropische bossen; het is dan ook zo anders dan dat van de andere broedvogels in Nederland. Niet te missen en als je hem eens hoort, vergeet je hem niet snel weer, maar je moet wel geluk hebben, maar dat is zo met alle bijzonderheden van de natuur: je zintuigen openstellen en je wordt altijd weer verrast door iets wat je nog niet eerder zag, hoorde of rook.

De wielewaal te horen was prachtig maar ook het landschap waar we door wandelden heeft genoeg interessants te bieden als cultuurlandschap.

We danken onze gids Willem dan ook aan het eind voor deze gelegenheid kennis te maken met niet alleen een bijzondere vogel, maar ook met een prachtig uniek stukje Drentse natuur.

Angelique