Bloementapijt weggemaaid door gemeente, dorre woestijn rest

Het goede artikel over het maaibeleid in onze gemeente (in de vorige nieuwsbrief) onderschrijven ondergetekenden grotendeels. Toch is er een kanttekening: het mag nog wel wat minder met het maaien.

Aardig wat keren per week fietsend over het fietspad tussen Herdersveld en Goorstraat, is het genieten van het mooi aangelegde, glooiende plantsoen daar. Aan de noordkant, tegen de patiotuinen aan, barst het vaak van de bloemen, meestal paars of geel. Dit jaar echter verschenen er talloze witte schermen van het droogteminnende duizendblad.

Weg bloemen, weg insecten
Misschien wel duizend(en) bloemen werden in opdracht van de gemeente in één keer weggemaaid en het duurde vrij lang voor nieuwe verschenen, in veel lagere aantallen. Ook die werden weer afgemaaid. Weg voedsel, weg schuilplaatsen tussen de begroeiing, weg bestuivers (en andere priegeldiertjes). En dat terwijl het zó slecht gaat met de insecten!

Daar komt bij: hoe korter het gras, hoe sneller de uitdroging.

Ook paardenbloemen gesneuveld
In de Skandiawijk, het grote plantsoen achter het populierbos (ingang Rietstraat), werden eerder ontelbare uiterst waardevolle paardenbloemen gemaaid. En nee, het was niet zo dat er in een mum van tijd evenveel terugkeerden. Waarom niet maaien als ze uitgebloeid zijn?

Gemeente, doe er wat aan! Of beter gezegd: laat staan! 

Liesbeth Dirkse, Plonie de Baar, Martin d’Achard van Enschut

De tekening is van Liesbeth Dirkse