Lezing edelherten en het Groene Woud

Het edelhert kwam in 2017 terug in het Groene Woud. Ze zijn uitgezet door Brabants Landschap samen met ARK Natuurontwikkeling. Mark Benders, beheerder van het gebied, geeft over edelherten een lezing op woensdag 2 september in natuurinformatiecentrum De Paardestal. Aanvang 20 uur. Toegang gratis, vrijwillige bijdrage welkom.

In de volgende nieuwsbrief volgt het persbericht. Onderstaande tekst komt van internet: Edelherten in Het Groene Woud » Brabantslandschap.nl. Wil je er nog meer van weten, kijk dan op die site voor uitvoeriger informatie.

In 2017 heeft Brabants Landschap samen met ARK Natuurontwikkeling het edelhert teruggebracht in Het Groene Woud. De dieren leven in De Scheeken en De Mortelen, aan weerszijden van de A2 en van de spoorlijn Eindhoven-Den Bosch. Via grote natuurbruggen kunnen ze zich door het hele gebied verplaatsen.

Een oeroud patroon
Oorspronkelijk kwam het edelhert bijna overal voor in Nederland. Maar door het verdwijnen van hun leefgebied en een hoge jachtdruk viel in de 17de eeuw het doek. Edelherten horen oorspronkelijk thuis in de Brabantse natuur en zijn zelfs een onmisbare schakel door hun rol als grote planteneter. Met hun specifieke gedrag en graasgewoonten zorgen edelherten voor meer leven in het landschap. Zo maken ze letterlijk plaats voor tal van andere dier- en plantensoorten.

Edelherten zien
Het leefgebied van de edelherten ligt in de Mortelen en de Scheeken, in het hart van Het Groene Woud. Er liggen wandelroutes in beide gebieden. Het edelhertengebied is permanent NIET toegankelijk voor honden, ook niet als ze aangelijnd zijn. Dit om meer rust te creëren voor de edelherten. Van half september tot half oktober is het bronsttijd bij de edelherten. De sterkste mannelijke herten proberen een harem hindes om zich heen te verzamelen. Dit jaarlijkse paringsritueel gaat gepaard met imposante burlgeluiden, grote geweien, (dreigende) gevechten en de verspreiding van luchtjes. Je kunt dan mee met Brabants Landschap op bronstexcursie.

De foto is van Wim Hendrikx.