Het verhaal van Ruben: Het groene café

Samen met mijn grote neef Simon loop ik door de stad. Het is een koopzondag en we doorkruisen in onze korte broeken en T-shirtjes de drukke winkelstraten. Het geroezemoes en gesjok van het winkelend publiek hoor je van mijlenver. Het is erg warm en de zonnebrillen zweten van ons
gezicht. Ik ben net jarig geweest en we zijn samen op pad voor een verjaardagscadeau. Ik heb alleen geen idee wat ik zou willen. In de etalages zie ik vanalles, maar niets wat ik echt zou willen hebben.

We ontvluchten de menigte daarom ook en belanden in een wat rustigere wijk. Toch horen we weer het geluid van mensen. Dit keer niet winkelend publiek, maar vreugde en liedjes. 

We komen aan bij een klein parkje en kijken onze ogen uit. Zo veel bomen en struiken bij elkaar, vrolijke mensen met slingers, stoelen, taartjes en een jarige job. Iemand is zijn verjaardag hier aan het vieren! We wandelen richting het bosje en we ruiken de zoete geuren van limonade en versgebakken appeltaart. We zien de jarige, een jongen van ongeveer mijn
leeftijd. Direct denk ik terug aan mijn verjaardag en voel ik me van binnen vrolijk. Familie en vrienden op visite, taart en veel gezelligheid.

Het verhaal van Ruben (TF)De vreugde van de mensen in het bosje werkt aanstekelijk, we lopen richting het feestvarken en feliciteren hem. Het is zijn elfde verjaardag en hij is heel trots op zijn cadeautjes en feestje. Simon raakt aan de praat met de moeder van de jarige. We krijgen allebei een stukje taart en wat is dat lekker zeg. 

Ik ben benieuwd wat die mevrouw allemaal te vertellen heeft en blijf even luisteren. Ze vertelt mijn neef dat ze hier uit de wijk komen en dat dit bosje er nog niet zo lang staat. Het bosje is de afgelopen twee jaar enorm gegroeid, tot wel zes meter hoog. Sinds kort is het open en daarom vieren ze nu de verjaardag hier. Simon vraagt aan haar wie er gebruik van mogen maken en ze antwoordt: ‘Iedereen, dat is het mooie.’ Zo beschrijft ze dat de dichtbijgelegen school er buitenlessen in geeft: ‘De leerlingen gaan dan rekenen met de takken van de bomen.’

Ondertussen zie ik iets van een struik een boom inspringen. Ik kijk nog eens goed en zie een eekhoorntje met een stukje taart! Ik volg het eekhoorntje het bosje in en Simon blijft met de moeder kletsen. Ze vertelt enthousiast verder: ‘Iedere dag spelen hier kinderen uit de buurt en nemen ze vriendjes mee. Ze vinden het allemaal de mooiste plek om te kunnen spelen en fantaseren.
Daarnaast is er een clubje van oudere vrouwen die eens per week samen theedrinken met zelfgebakken baklava. Dan kan iedereen bijgekletst worden over de stand van zaken in de wijk. Niemand ontkomt aan het charmeoffensief en iedereen kan een lekkernij ophalen in ruil voor een leuk feitje of roddel.’ 

Ik zie dat mijn neef meegenomen wordt door de stem van de moeder en
hij ziet het allemaal voor zich: ‘Het bosje is een groene ontmoetingsplek voor de buurt en de school.’ Ik ren naar Simon en hij ziet de blik in mijn ogen. In vol enthousiasme vertel ik over wat ik allemaal heb gezien en beleefd in het
bosje. De uitbundigheid van de moeder en van mij nemen mijn neef over, dat zie ik aan hem. Dan schiet het me te binnen: ‘ik weet wat ik voor mijn
verjaardag wil. Ik wil ook zo’n bos!’ 

Tiny Forest

Wat is het?

Een Tiny Forest is een dichtbegroeid, inheems bos ter grootte van een tennisbaan. Dit bos is niet alleen een prettige plek voor insecten en kleine zoogdieren, maar ook voor mensen. Kinderen leren in het buitenlokaal over de Nederlandse natuur en buurtbewoners ontmoeten elkaar op een prettige en gezonde plek.

Wie doen het?

De initiatiefnemer
‘Als wijkbewoner vind ik het belangrijk om prettig samen te wonen in de wijk en groene plekken te hebben waar we samen van kunnen genieten. Mijn rol is een Tiny Forest in de buurt realiseren.’ 

de gemeenteambtenaarDe gemeenteambtenaar
‘Namens de gemeente zorg ik voor genoeg groen in de omgeving om in te recreëren. Ik ben verantwoordelijk voor de financiering van het Tiny Forest.’

De schooldirecteur
‘De school wil leerlingen een rijke omgeving bieden om in en van te leren, de fantasie te prikkelen en in te bewegen. Tijdens het project denken wij mee over de locatie en het ontwerp.’

De IVN'er
de IVN'erMet mijn kennis en kunde wil ik anderen de natuur laten beleven. We  organiseren allerlei activiteiten bij de lokale IVN-afdeling. Onze bijdrage aan
Tiny Forest is vooral tijdens de aanplanting en het onderhoud.’

Wat kan jij doen?

Neem contact op met je lokale IVN-afdeling, gemeente of basisschool voor  mogelijkheden en draagvlak bij jou in de buurt!

Volg de online cursus Tiny Forest en leer met
zeven video's hoe je zelf een Tiny Forest kunt
aanleggen.

Geen ruimte in de buurt? Misschien wel in je tuin.
Is je tuin te klein? Tuiny Forest is een mooi
alternatief!

Deze tekst is gemaakt door Peggy Albers, Ruby Zuurhout, Tracey Postma, Robin Zwijgers en Thessa van Domburg.
Met illustraties van Simon Ruis.

Lees ook de andere 3 verhalen