Het verhaal van Pip: Stom bos?

Het is middag, ik weet niet eens meer welke dag het is, maar het is bijna zomervakantie. Ik word helemaal gek hier thuis. Mijn broer is boven op
zijn gitaar aan het oefenen. Mijn zusjes zijn met hun poppen aan het spelen en daar wordt veel bij geschreeuwd. De hond wil aandacht, hij loopt de hele tijd rond me met zijn bal in zijn bek. Mijn vader zit aan de keukentafel te bellen, dat is zijn tijdelijke kantoorruimte. Zo kan hij werken en ons in de gaten houden. Buiten hoor ik een scooter toeterend langs racen. Ik zit op de bank, mijn been beweegt mee met de muziek op de radio en het gebonk van mijn hoofdpijn ook. Ik word langzaam gek van alles en iedereen, ik sta op en loop wat onrustig heen en weer.

Mijn vader legt zijn mobiel even aan de kant en zegt: ‘Ga toch lekker naar buiten!’. Hij loopt na zijn werk vaak een rondje door het bos. Ik ga nooit mee, want wat heb ik te zoeken in een bos? ‘Een rondje door het bos doet wonderen voor je stresslevel’, zegt hij vervolgens. Wat bedoelt hij daarmee? Of, tja... misschien heeft hij wel een punt; buiten is het vast rustiger dan hier binnen.

Ik pak mijn step en ga erop uit. Heerlijk vind ik het om te steppen. Alles vliegt aan je voorbij en je hoort alleen nog maar het geruis van de wind in je oren.
Vandaag heb ik alleen maar drukte in mijn hoofd. En het is helemaal niet rustig buiten, er is veel lawaai om me heen. Daar: een vuilniswagen, een blaffende hond, een politieauto met sirene, mensen op hakken of met een rolkoffer. 

Zo veel lawaai. Ik step steeds harder en harder om de chaos te ontvluchten. Ineens komt er een grote bus van links, ik zie hem veel te laat en hij komt recht op me af! Ik kan niet anders dan helemaal van het pad uit te wijken recht de bosjes in. Ik val en maak een aantal koprollen voordat ik tot stilstand kom.

Pff, dat was schrikken! Ik blijf even liggen, mijn hart klopt zo hard in mijn borst dat het zeer doet en het angstzweet stroomt van mijn voorhoofd. Na een tijdje doe ik voorzichtig mijn ogen open. Ik ben tussen de bladeren op de grond beland. Ik zie allemaal bomen en struiken; ik ben in een bos. Het lawaai verdwijnt langzaam naar de achtergrond. Hier hoor ik andere geluiden. Een vogeltje fluit. Ik kijk rond en dan zie ik hem boven me zitten. Het is een bruin vogeltje. Hij is heel klein en heeft een wipstaartje.
Hij kijkt omhoog, zet zijn lichaampje bol en fluit uit volle borst verder.
Het verhaal van Pip (TF)
Ik ga rechtop zitten en het vogeltje vliegt weg. Ik voel mijn hartslag
kalmeren tot het weer een normaal tempo aanneemt. Ik stop met zweten en
de druppels verdampen van mijn gezicht. De chaos in mijn hoofd
verdwijnt als sneeuw voor de zon. Ineens hoor ik een ander geluid, een
gezoem. Het is een dikke hommel! 

Ik volg de hommel naar een grasveldje.
Het gras is hier hoog en staat vol met rode, gele en witte bloemen. Ik zie zelfs
wat paarse en roze! Er vliegen allerlei insecten in het rond. Ik volg de hommel, hij vliegt naar een grote rode bloem en gaat erin. Hij blijft even zitten en gaat door naar de volgende en weer de volgende. Dan hoor ik een geritsel. Wat zou het zijn? Misschien zie ik wel een egeltje. Ik loop verder het bosje in op zoek naar waar het geritsel vandaan komt. 

Nu ik erover nadenk, snap ik wat mijn vader bedoelt. Van het bos word je echt rustig. Er is geen chaos, alleen de natuur. Misschien ga ik voortaan vaker met hem mee. 

Tiny Forest

Wat is het?

Een Tiny Forest is een dichtbegroeid, inheems bos ter grootte van een tennisbaan. Dit bos is niet alleen een prettige plek voor insecten en kleine zoogdieren, maar ook voor mensen. Kinderen leren in het buitenlokaal over de Nederlandse natuur en buurtbewoners ontmoeten elkaar op een prettige en gezonde plek.

Wie doen het?

De initiatiefnemer
‘Als wijkbewoner vind ik het belangrijk om prettig samen te wonen in de wijk en groene plekken te hebben waar we samen van kunnen genieten. Mijn rol is een Tiny Forest in de buurt realiseren.’ 

de gemeenteambtenaarDe gemeenteambtenaar
‘Namens de gemeente zorg ik voor genoeg groen in de omgeving om in te recreëren. Ik ben verantwoordelijk voor de financiering van het Tiny Forest.’

De schooldirecteur
‘De school wil leerlingen een rijke omgeving bieden om in en van te leren, de fantasie te prikkelen en in te bewegen. Tijdens het project denken wij mee over de locatie en het ontwerp.’

de IVN'erDe IVN'er
Met mijn kennis en kunde wil ik anderen de natuur laten beleven. We  organiseren allerlei activiteiten bij de lokale IVN-afdeling. Onze bijdrage aan
Tiny Forest is vooral tijdens de aanplanting en het onderhoud.’

Wat kan jij doen?

Neem contact op met je lokale IVN-afdeling, gemeente of basisschool voor  mogelijkheden en draagvlak bij jou in de buurt!

Volg de online cursus Tiny Forest en leer met
zeven video's hoe je zelf een Tiny Forest kunt
aanleggen.

Geen ruimte in de buurt? Misschien wel in je tuin.
Is je tuin te klein? Tuiny Forest is een mooi
alternatief!

Deze tekst is gemaakt door Peggy Albers, Ruby Zuurhout, Tracey Postma, Robin Zwijgers en Thessa van Domburg.
Met illustraties van Simon Ruis.

Lees ook de andere 3 verhalen