Het Haringvliet

Het Haringvliet is een foerageer- en rustplaats voor honderdduizenden internationale trekvogels en een paradijs voor overwinterende en broedende water-, moerasvogels en roofvogels. Daarnaast is het de ideale plek om te bezoeken voor watersport- en natuurliefhebbers. 

HaringvlietOntstaangeschiedenis

Niet alleen de natuurwaarden van de brede zeearm zijn uitzonderlijk hoog; ook de ontstaansgeschiedenis van het vruchtbare bedijkingenlandschap van deze Hollandse delta is uniek in de wereld. Het water, dat gedurende eeuwen veel heeft genomen, maar ook veel heeft gebracht, heeft de cultuur op de Zuid-Hollandse eilanden Voorne-Putten, Goeree-Overflakkee en Hoeksche Waard rond het Haringvliet bepaald.

Kierbesluit

Pas sinds de aanleg van de Haringvlietdam in 1970, is er in het Haringvliet geen getij meer. Met eb staat de sluis nog wel open om rivierwater af te voeren, maar met opkomend tij is de sluis gesloten. Hierdoor en door vervuiling in het verleden is de natuurlijke intrek van trekvissen als Atlantische zalm, paling en steur enorm afgenomen.

In het najaar van 2018 gaan de Haringvlietsluizen op een kier. Dit besluit is ingegeven door de internationale verantwoordelijkheid om de delta en de rivier weer toegankelijk te maken voor ernstig bedreigde trekvissen. Om de zoetwatervoorziening niet in gevaar te brengen, is afgesproken dat het zoute water niet verder mag komen dan de denkbeeldige lijn Spuimonding-Middelharnis. Als Rijkswaterstaat in 2018 de Haringvlietsluizen op een kier zet, mengt het zoete rivierwater zich met het zoute water van de zee. Een geweldige kans voor de natuur, want in het zogenaamde brakke en bewegende water kunnen allerlei verloren ecosystemen zich weer herstellen. Door de sluis op een kier te zetten, kunnen trekvissen weer tussen de zee en de rivier migreren. Bovendien komt er ruimte voor de typische deltanatuur door de overgangsdynamiek tussen zoet en zout terug te brengen.