Zutphen
Slootjesdagen
dinsdag08aug2017

Mijn slootjesmiddag

Mijn "Slootjesmiddag" op de Gorsselse Heide

Magda Bolt

Vanaf 13.30 kwamen de deelnemers aangelopen, velen gewapend met grote en kleine schepnetjes.
Omdat de anderen al naar de “sloot” waren gegaan om eea voor te bereiden zou ik ieder welkom heten.
Even voor de 14.00 uur start kwam ook Joost – zo noem ik hem maar, hij heette anders -. Zijn vader en moeder en hij stelden zich aan me voor en gaven ook de andere aanwezigen een hand. Daarna kwam Joost weer naar mij toe. “Ben jij de baas?” “Nee hoor, we zijn met zijn zessen, maar de andere gidsen zijn al naar het water om van alles voor te bereiden”. Hij keek me onderzoekend aan maar zweeg verder.
Om even na tweeën vertrokken we naar het water. Daar aangekomen werd de groep in vieren gedeeld om bij de verschillende eenheden “wat te doen”. Wat kon er worden gedaan?   lees verder
Bijvoorbeeld konden bij Ties konden bootjes te water worden gelaten, bootjes van melkpakken en aangedreven door de ontsnappende lucht (via een rietje) uit een ballon en liet Lieme zien, hoe je bootjes kunt vouwen uit een rietstengel deel.
Gerrie en Klaske had bakken met water gevuld, waarin kleine beestjes. Zij hadden extra schepnetjes om zelf te gaan “vissen” en de vangst toe te voegen aan de bakken. Met graagte werd er “gevist” en daarna werd geduldig de uitleg over de diverse vangsten aangehoord.
Joost kwam telkens naar me toe als hij weer iets bijzonders had gezien, gevangen of gehoord. Ik was heel verbaasd, want als gids kon ik niet veel betekenen op deze slootjesmiddag. Ik vroeg het hem toen hij me de groene kikker die een bruine was, kwam laten zien. “Dit is een bruine kikker ook al lijkt hij groen. Weet je waarom?” “Ja, maar vertel jij het eens”. En Joost vertelde dat deze kikker een bruine kikker was omdat hij een klein bruin driehoekje aan beide zijden op zijn kopje had. “Fijn Joost, dat jij het weet, wist je dat al of heb je dat vandaag geleerd?” Trots antwoordde hij, het zojuist te hebben geleerd. “Joost, leuk dat je mij steeds vertelt of laat zien wat nieuw is, waarom vertel je het mij?”
Aan zijn gezicht zag ik dat hij het een rare vraag vond, want : “Nou, jij bent immers de boswachter en boswachters zijn de baas in bossen. Wij zijn in een bos en boswachters zijn oud en jij bent oud dus ben jij de baas.” Waarop zijn moeder toevoegde, dat het duidelijk was dat haar zoon met een andere blik naar ons allemaal keek dan ik misschien logisch vond, en …. ik had hen welkom geheten dus moest ik wel de baas zijn. Toen vroeg Joost me, of ik ook de dode pad had gezien, die van binnen was opgegeten. “Snap jij hoe dat kan?” en ik vertelde wat ook Gerrie al had verteld. “Van binnen opgegeten? Ik heb niet gezien, wie dat deed. Hoe weten jullie dat?” en ik legde uit, dat wij, net als hij op school en thuis, steeds nieuwe dingen leerden en dat wij dus ook een heleboel over grote en kleine beesten hadden geleerd om te kunnen vertellen. Een diepte zucht en toen: “dat vertel ik morgen op school, en ook van de bootjes en de bellen en de libellen en de kikkers en de visjes en de torretjes en dat ik een button kreeg omdat ik slootjesgoed ben en dat we in het water hebben gestaan en ik zeg dat het van jou mocht.”
 
11 juni 2017

slootjesmiddag