Schapenteek

Ixodes ricinus

Het plezier van een fijne wandeling door de duinen kan grondig verpest worden door een minuscuul klein diertje: de teek. Niet veel groter dan 1 mm en het lijkt op een mini-spinnetje. De schapenteek, gewone teek of houtteek – Ixodes ricinus – komt in Nederland het meest voor en behoort tot de zgn. harde teken. Ze hebben een hard schild op hun rug.

teek

Niet zozeer het ongemak dat het kleine monstertje veroorzaakt als het zich aan je heeft vastgebeten, maar vooral het feit dat hij besmet kan zijn met de Borrelia bacterie maakt dat het een ongewenste gast is. Borrelia burgdorferi kan de ziekte van Lyme veroorzaken, een vervelende ziekte die bij niet tijdig herkennen kan leiden tot neurologische, gewrichts-, huid- of hartklachten. Gemiddeld 1 op de 5 teken is besmet.teek

De teek doorloopt in zijn leven vier verschillende stadia: ei-larve-nimf-volwassenteek. Behalve voor de ontwikkeling van de eieren heeft de teek in elk stadium bloed van een gastheer nodig. De larve voedt zich voornamelijk met bloed van kleine knaagdieren (muizen) en vogels. De nimf zoekt grotere gastheren waaronder de mens en is de belangrijkste overbrenger van ziekten, juist omdat hij zo klein is en gemakkelijk onopgemerkt blijft. Van de volwassen teek heeft alleen het vrouwtje bloed nodig voor de productie van (1000-2000) eieren.

teek

  
De eieren en larven houden van een omgeving met vochtig strooisel. Wanneer het te droog is kunnen ze zich niet goed handhaven. Een teek voelt zich het best bij zo’n 20°C. Hij verplaatst zich maar over kleine afstanden, omhoog langs plantenstengels en wacht geduldig op contact met een gastheer om over te stappen. Elk stadium kan een jaar lang zonder voedsel.

Tip: Zorg gedurende het gehele jaar voor goed bedekkende kleding. Controleer na een wandeling door hoog gras of struikgewas op teken. Ze zitten bij voorkeur op warme plekken en in huidplooien zoals achter de oren, in de liezen, oksels en knieholtes.

Bronnen: nemokennislink.nl; RIVM; tekenradar.nl en wikipedia.

Herma Enthoven