Groene specht

Picus viridis

groene specht                                            

Op weg voor mijn dagelijkse ochtendwandeling werd ik vlak voor mijn voeten opgeschrikt door een groene vogel met knalrode kruin.Het leek alsof hij er lol in had mij zo te laten schrikken, want lachend vloog hij er vandoor. Dat moest de Groene specht zijn en ik dacht daar een mooi gidsenweetje van te kunnen maken. Zo gezegd, zo gedaan.

De Groene specht is te herkennen aan zijn olijfgroene verenkleed met een knalrode kruin en een zwart masker. Het mannetje heeft een rode snorstreep en het vrouwtje een zwarte. Zijn stuit is wat gelig, wat vooral in de vlucht goed zichtbaar is.

Het geluid van de specht is een vrij hard lachritueel (kjuu kjuu kjuu) meestal tijdens het wegvliegen.Dit doet hij in een golvende vlucht. In tegenstelling tot andere spechten zit hij vaak op de grond i.p.v. aan de boom. Dit komt omdat hij een mierenliefhebber is en vooral gek op rode bosmieren. De Groene specht heeft een erg lange kleverige tong die tot 10 cm. buiten de snavelpunt kan worden uitgestoken. Hij likt net als een miereneter larven en cocoons uit een mierennest.

De Groene specht vind je vooral in open loofbossen, kleinschalig landbouwgebied met hoogstam boomgaarden en populierenrijen met veel gras. Ook bezoekt hij grote tuinen in bosrijke gebieden.

Hij is een uitgesproken standvogel die het bijzonder moeilijk heeft tijdens strenge winters (voedselschaarste).

Voornamelijk het mannetje maakt het nest, maar gebruikt ook vaak zijn eerder gemaakte nest in een holte van een boom. Tussen april en half mei worden er 5 tot 8 witte eieren gelegd die na 14 tot 20 dagen uitkomen. De jongen worden door beide ouders gevoerd.

Enkele bijnamen van de Groene specht zijn: houtspecht, lachspecht en maarts veulen.

Bronnen:      Wikipedia
Natuurpunt

ANWB natuurgids


AP Heijman