Gewone vlier

Sambucus nigra

gewone vlierDe Gewone vlier is een bladverliezende struik. De takken hebben een grijsbruine kleur en zij ogen wrattig. Blindelings kan men de Gewone vlier aan zijn geur herkennen. De geveerde en donkergroene bladeren geven na kneuzing een onaangename maar typische vliergeur. De Gewone vlier bloeit vroeg in de zomer, hij krijgt dan honderden schermen met roomwitte bloemetjes. Nadat de bloemetjes bevrucht zijn door insecten, worden het zwarte bessen. Deze kleine bessen, die in trossen hangen, zijn steenvruchten.

De Gewone vlier is een struik die overal wil groeien. Vanwege deze eigenschap werd de Gewone Vlier vroeger geplant vóór de afvoer van de gootsteen, die toen nog boven de grond uit de muur kwam. Heel eenvoudig kan de Gewone vlier in het voorjaar vermeerderd worden door hem te stekken of door hem af te leggen. Ook de vogels, vooral de Spreeuwen die dol zijn op de bessen van de Gewone vlier, helpen hem om een groeiplaats verderop te vinden.

Met de weegbree heeft de Gewone vlier gemeen dat hij het symbool van nederigheid is. Overigens geheel onterecht: voor de bloesem en de bessen van de Gewone vlier heb je vele recepten die diverse genezende werkingen hebben

Het vlierhout is licht geel tot wit van kleur en zacht. Wanneer het droog is, is vlierhout hard en compact van structuur. Daar de struik een grillige groeiwijze heeft, hebben de stammetjes de mooiste vormen. Hiervoor een tip: het kale stammetje polijsten met een schuurpapiertje en insmeren met olijfolie. Het resultaat is een waar kunstwerkje. In het midden van de takken en stammen zit zacht, sponsachtig hout, dat zich heel gemakkelijk laat verwijderen met een lang boortje. Door schoolse handvaardigheid is het gemakkelijk om van een vliertak een blaaspijp of een fluit te maken.

Bronnen: Wikipedia, http://www.werkplaats5.nl, https://annetanne.be

Tony Hage