Een middagje Kwade Hoek

Een middag op de Kwade Hoek

 

Medio augustus een middagje Kwade Hoek op de agenda. Veel gehoord over de mooie Zeedistels aldaar met daarop de dit jaar in grote getale voortkomende Distelvlinders. Mooi om ze zelf waar te nemen.  Maar ook de Wolfsmelkpijlstaartrups wilde ik in mijn fotocollectie opnemen, vooral naar de laatste was ik op zoek.

Op het strand kwam ik “de burgervader” van de Kwade Hoek, ons medelid Geert Faasse , tegen die daar vrijwel elke dag te vinden is. Hij adviseerde mij naar de punt te lopen ( nog ca 1,5 km zeulen door het rulle zand) en daar bij het laatste primaire duintje , derde konijnenhol links zou er nog 1 exemplaar te vinden zijn. Het was tenslotte laat in het seizoen.

 

In de afweging “inspanning / kans op succes”  heb ik maar besloten me te concentreren op het groepje strandplevieren dat daar aan het fourageren was. Een volwassen exemplaar, vermoedelijk een vrouwtje gezien het ontbreken van de oranje-bruine kruin die het mannetje in de zomer kenmerkt, hield de wacht bij een drietal nog niet vliegvlugge jongen.

 

 

 

Strandplevieren zijn zeldzamer dan de Bontbekplevieren (een van de kenmerkende verschillen tussen de plevieren is de niet doorlopende kraag bij de Strandplevier), naar schatting broeden er 150 paar in Nederland.  3 bijna volwassen jongen is dan ook een mooie waarneming.  Dit jaar hebben de Kleine, Strand- en Bontbekplevier en de Kleine Stern extra in de aandacht gestaan in een beschermingsproject van de Vogelbescherming. Delen van de stranden zijn tot medio juni afgezet geweest ter bescherming van deze strandbroeders.

Op onderstaande  foto met twee jongen is de ontwikkeling naar het adulte kleed te zien: de een is al verder.

 

 

 

Gezien de tijd in rechte lijn terug naar het laarzenpad,  stuitte ik onderweg op een mooi veldje Zeedistels, hier niet bijzonder maar naar het zuiden toe duidelijk minder voortkomend. Een fraaie schoonheid , mooie combinatie van zeegroen met lavendelblauw.

 

 

Op de Zeedistel een aantal Distelbloemvlinders die zich rustig lieten fotograferen. Mijn zware telelens zat nog op de kamera en bleek ook beter dan een macro lens, vanaf twee meter rustig een aantal opnamen kunnen maken.

 

 

De Distelvlinder is een trekvlinder, komt uit Afrika ten zuiden van de Sahara. Vorig jaar november vertrokken en deze zomer hier aangekomen, niet letterlijk dezelfde vlinder, maar een nazaat, kind of kleinkind. Onderweg wordt er een aantal keren voortgeplant en dat in driekwart jaar tijd. Voortbewogen door de wind op 1 kilometer hoogte met een snelheid van 50 km per uur. Nu dan hier die fraaie vlinder op die mooie distel. Schoonheid is overal maar je moet het wel zien!

 

Tevreden maar nog niet geheel voldaan liep ik verder tussen honderden Zeewolfsmelkplanten en zag daar opeens 1 verlaten Wolfsmelkpijlstaartrups!!  Fraai getekend, 7 centimeter lang , zat hij rustig te fourageren.

 

 

 

Missie volbracht en een meer dan geslaagde middag!!

 

Een middag op de Kwade Hoek

 

Medio augustus een middagje Kwade Hoek op de agenda. Veel gehoord over de mooie Zeedistels aldaar met daarop de dit jaar in grote getale voortkomende Distelvlinders. Mooi om ze zelf waar te nemen.  Maar ook de Wolfsmelkpijlstaartrups wilde ik in mijn fotocollectie opnemen, vooral naar de laatste was ik op zoek.

Op het strand kwam ik “de burgervader” van de Kwade Hoek, ons medelid Geert Faasse , tegen die daar vrijwel elke dag te vinden is. Hij adviseerde mij naar de punt te lopen ( nog ca 1,5 km zeulen door het rulle zand) en daar bij het laatste primaire duintje , derde konijnenhol links zou er nog 1 exemplaar te vinden zijn. Het was tenslotte laat in het seizoen.

 

In de afweging “inspanning / kans op succes”  heb ik maar besloten me te concentreren op het groepje strandplevieren dat daar aan het fourageren was. Een volwassen exemplaar, vermoedelijk een vrouwtje gezien het ontbreken van de oranje-bruine kruin die het mannetje in de zomer kenmerkt, hield de wacht bij een drietal nog niet vliegvlugge jongen.

 

 

 

Strandplevieren zijn zeldzamer dan de Bontbekplevieren (een van de kenmerkende verschillen tussen de plevieren is de niet doorlopende kraag bij de Strandplevier), naar schatting broeden er 150 paar in Nederland.  3 bijna volwassen jongen is dan ook een mooie waarneming.  Dit jaar hebben de Kleine, Strand- en Bontbekplevier en de Kleine Stern extra in de aandacht gestaan in een beschermingsproject van de Vogelbescherming. Delen van de stranden zijn tot medio juni afgezet geweest ter bescherming van deze strandbroeders.

Op onderstaande  foto met twee jongen is de ontwikkeling naar het adulte kleed te zien: de een is al verder.

 

 

 

Gezien de tijd in rechte lijn terug naar het laarzenpad,  stuitte ik onderweg op een mooi veldje Zeedistels, hier niet bijzonder maar naar het zuiden toe duidelijk minder voortkomend. Een fraaie schoonheid , mooie combinatie van zeegroen met lavendelblauw.

 

 

Op de Zeedistel een aantal Distelbloemvlinders die zich rustig lieten fotograferen. Mijn zware telelens zat nog op de kamera en bleek ook beter dan een macro lens, vanaf twee meter rustig een aantal opnamen kunnen maken.

 

 

De Distelvlinder is een trekvlinder, komt uit Afrika ten zuiden van de Sahara. Vorig jaar november vertrokken en deze zomer hier aangekomen, niet letterlijk dezelfde vlinder, maar een nazaat, kind of kleinkind. Onderweg wordt er een aantal keren voortgeplant en dat in driekwart jaar tijd. Voortbewogen door de wind op 1 kilometer hoogte met een snelheid van 50 km per uur. Nu dan hier die fraaie vlinder op die mooie distel. Schoonheid is overal maar je moet het wel zien!

 

Tevreden maar nog niet geheel voldaan liep ik verder tussen honderden Zeewolfsmelkplanten en zag daar opeens 1 verlaten Wolfsmelkpijlstaartrups!!  Fraai getekend, 7 centimeter lang , zat hij rustig te fourageren.

 

 

 

Missie volbracht en een meer dan geslaagde middag!!