Duizendguldenkruid

Centaurium minus

duizendguldenkruidIn de middeleeuwen ontstond de opvatting dat Centaurium afkomstig was van centum: honderd, en aurum: goud. Want een plant die zulke geneeskrachtige eigenschappen bezat die moest wel honderd gulden(goudstukken) waard zijn.      Om het geheel een beetje aan te dikken, ging men spreken van duizend gulden en zo ontstond de naam Duizendguldenkruid.

Omdat het als een uitstekend koortswerendmiddel bekend stond, komen we ook namen tegen als koortsbloem en koortskruid. De naam aardgal komen we ook tegen, naar de bittere en galachtige  smaak. Vooral de wortel is bitter van smaak. Het is een der bitterste planten die we kennen. Dit bittere  hebben de soorten van dit geslacht  gemeen met de naaste verwanten de  Gentianen. Gezien deze eigenschap was het volgens  de signatuurleer geschikt om lever- en galkwalen te genezen.

Het is ondoenlijk alle ziekten, kwalen en ongemakken op te sommen waartegen het plantje werd gebruikt. Men gebruikte het water waarin het kruid als thee was getrokken om sproeten te verwijderen. Daarnaast werd het gebruikt als haarbleekmiddel. Men moest dan het haar wassen met water waaraan behalve loog ook Duizendguldenkruid toegevoegd was.

Het was ook een der voorjaarsreinigende kruiden die alle lichaamsvergiften die tijdens de winter in het lichaam terechtgekomen en achtergebleven waren te verwijderen. Men nuttigde de plant vroeger op allerlei manieren, zoals soep, op brood en als groente. Ook als middel om kippen die aan een of andere ziekte leden te genezen. Men deed dan het kruid in het drinkwater.

Men beweerde ook dat het Duizendguldenkruid anti-magische krachten bezat.
Daarom hing men het in de stallen om de heksen te weren of te verdrijven.

Hoe waardevol kan een klein kruid zijn?

Myriam Börger