Damhert

Dama dama

 

damhertNet als bij Edelherten leven Damherten in roedels, het zijn echter meer dagdieren. Hun vluchtafstand is iets korter en hun ogen zijn heel goed ontwikkeld, hierdoor kijken zij bewust naar vreemde dingen, zij kunnen een stilstaand mens goed herkennen en staan ook bij het oversteken van wegen stil als zij een auto zien aankomen, hetgeen vaak fatale gevolgen heeft.  Damherten hebben een duidelijke staart en kunnen met vier poten tegelijk weghuppen.

Zij kunnen met heel sober voedsel toe en hebben een voorkeur voor gras, ook al is dit van slechte kwaliteit. In gemengde bossen en loofbossen leven zij prima, maar ook in duingebieden aarden zij uitstekend. Doordat zij erg gemakkelijk te houden zijn worden Damherten vaak gezien in hertenparken. Hier ziet men vaak de gespikkelde vorm, op de Veluwe komen bijna uitsluitend zwarte Damherten voor, een kwestie van smaak van en selectie door de mens.

De bronsttijd is de paartijd van de Damherten. De bronst begint in de tweede helft van oktober. Een volwassen hert komt ieder jaar terug naar dezelfde plek in het bos waar hij een ondiepe kuil maakt, die hij besprenkelt met urine en waar hij de hinden opwacht. Na de bevruchting verlaten de hinden deze plek weer. Gevechten tussen rivalen zijn niet zo heftig als bij Edelherten en er vallen hoogstzelden slachtoffers. De Bronst roep van een Damhert klinkt snurkend en gorgelend en dit geluid draagt niet zo ver als het burlen van een Edelhert. De draagtijd duurt ongeveer 229 dagen (32-33 weken). Meest wordt er 1 en soms worden 2 kalfjes geboren, die worden gezoogd tot in de winter.

Er zijn in ons land verschillende populaties, zo ook op de Kop van Schouwen. Bij een telling in maart 2010 kwam men op ca. 650 Damherten, dit is voor het gebied een te groot aantal en daarom worden er met toestemming van de Provincie regelmatig in bepaalde tijden herten afgeschoten.

Wil Struijs