Bosuil

Strix aluco

Regelmatig horen wij ´s nachts achter ons huis de fascinerende roep van de Bosuil. Het spookachtige geluid van de mannetjes, een hoog hoe…hoehoehoeeee….graag gebruikt in griezelfilms, maakt altijd weer indruk. Het vrouwtje antwoordt met een luid ke-wiek.

bosuilDe Bosuil is de meest voorkomende uilensoort in Nederland en in Europa. Hij bewoont allerlei landschappen, variërend van loof- en naaldbos tot stadsparken en groene woonwijken, waar hij door zijn nachtelijke leefwijze niet altijd opgemerkt wordt. Soms is hij ook overdag te zien als de uil geplaagd wordt door kleine vogels die hem proberen te verjagen, maar meestal houdt hij zich schuil in de top van een boom.

jonge bosuilen                                                            

De Bosuil broedt overwegend in boomholtes, maar ook wel in nestkasten en ruimtes in gebouwen en begint al vroeg in het jaar (februari of maart) met nestelen. Plaatselijk komt de Bosuil ook in duingebieden voor, broedend in konijnenholen.

Meestal legt de Bosuil 2-4 eieren. Het nestmateriaal bestaat uit stukgebeten braakballen. De broedduur is circa 28 dagen. De jongen klauteren na 4 a 5 weken uit het nest en zoeken een veilige zitplaats op takken in de buurt van het nest om om eten te bedelen. Ze worden daarom takkelingen genoemd.

Het duurt ongeveer 2 maanden voor de jongen zelf hun prooi kunnen vangen. De jongen worden vanaf de herfst afgestoten en vestigen zich dan meestal binnen een straal van 10 km van hun geboorteplaats.

De volwassen Bosuil is 40-42 cm groot en heeft een grote ronde kop en brede vleugels. Zijn spanwijdte ligt tussen de 93-100 cm. Er zijn 3 kleurvarianten: grijs, donkerbruin en roestrood. De Bosuil kan 10-15 jaar worden.

Bosuilen vormen paartjes voor het leven en blijven in het territorium dat tegen indringers beschermd wordt.

Het voedsel van de Bosuil bestaat uit muizen, mollen, kleine vogels, ratten, vleermuizen, kikkers en padden en soms ook uit insecten. Het vrouwtje, dat iets groter is dan een mannetje, vangt ook wel eens jonge hazen, konijnen en duiven.
bosuil in vlucht
De uil beschikt over franjeachtige randen aan de vleugels, fimbriae geheten, die zorgen voor een geluidloze vlucht om hun prooien te verrassen.

De onverteerbare delen van de prooi worden in de vorm van braakballen uitgebraakt.

 

Bronnen:      https://nl.wikipedia.org/wiki/Bosuil

https://www.vogelbescherming.nl

 

Marjan de Willigen