Anemonen

De Blauwe anemoon (Anemone apennina)

De Oosterse anemoon (Anemone blanda)

De Bosanemoon (Anemone nemorosa)

De Gele anemoon (Anemone ranunculoides)

In de afgelopen weken hebben we in de Stinzentuin van Oostvoorne veel voorjaars-bolletjes gepoot. Daaronder waren de Bosanemoon (Anemone nemerosa) en de Blauwe Anemoon (Anemone Apennina). In de lente van dit jaar keken de bloempjes van de Blauwe Anemoon  mooi om zich heen. De blauwe bloempjes schitterden tussen de andere stinzenplanten.

blauwe anemoon Blauwe anemoon

De Blauwe Anemoon is een zeldzame verschijning. De term Apennina verwijst naar   het Italiaanse berggebied de Apennijnen. De Blauwe Anemoon werd al rond 1575 gekweekt. De Blauwe Anemoon heeft veel meer bloemblaadjes dan de Bosanemoon en de Gele Anemoon. Alle Anemonen broeien omstreeks april, zij doen het goed in de halfschaduwkant. De wortelstok is erg kwetsbaar en je kunt deze gemakkelijk beschadigen. De Blauwe Anemoon en de Oosterse Anemoon (Anemone blanda)
zijn verwant en moeilijk van elkaar te onderscheiden. De Blauwe Anemoon komt veel voor op buitenplaatsen en de Oosterse komt veel voor op rotsplaatsen. Beide anemonen  hebben een wortelstok. De Blauwe Anemoon heeft gesteelde lippen,
die aan de onderkant behaard zijn.

De Oosterse Anemoon heeft bredere zittende lippen, waarvan de onderkant onbehaard is. Bij de Blauwe Anemoon zijn de bloemdekbladeren van buiten behaard, bij de Oosterse zijn ze kaal.

Bij de Blauwe Anemoon blijft de bloemsteel rechtop staan, bij de Oosterse Anemoon niet. Deze is namelijk geknikt en dit komt omdat de vruchthoofdjes hangen.
De Blauwe Anemoon komt oorspronkelijk uit Zuid-Europa, de Oosterse uit het Middellandse Zeegebied.

bosanemoonBosanemoon

Er bestaan diverse soorten Anemonen. De derde soort is de Bosanemoon (Anemone nemorosa). De Bosanemoon heeft lichtblauwe bloembladen, die aan de buitenkant roze zijn. Van de drie blauwe Anemonen heeft de Bosanemoon zes tot tien brede bloembladen in tegenstelling tot de twee andere, die meer dan tien smalle bloembladen bezitten. De Bosanemoon heeft drie stempelbladeren die gesteeld zijn  in drie of vijf langwerpige eironde gezaagde slippen. De vruchtjes worden door de mieren verspreid. De bloeistengels dragen een bloem. De plant sterft bovengronds af, maar de resten zijn nog lang te vinden. De naam nemorosa is afgeleid van nemorosus, dat bebost of bedekt met bomen betekent. De Bosanemoon is inheems en daardoor dus eigenlijk geen Stinzenplant. Anemoon betekent windbloem. Die naam kreeg hij, omdat de bloem zich ’s morgens opent door de zonnewarmte. Bij koude dagen blijven de bloemen dicht, waardoor het stuifmeel droog blijft. Ze hebben verschillende kleuren, van wit tot roze. De Bosanemoon is giftig en heeft een humusrijke zandbodem nodig. Zoals bij alle Anemonen zijn de wortelstokjes gauw beschadigd.

De vierde Anemoon is de Gele Anemoon (Anemone ranunculoides) .
De gele bloemetjes lijken op die van het Speenkruid. Toch is het de moeite waard om er even bij stil te staan, want de Gele Anemoon heeft hele fijne bloemetjes. Ze zijn zachter geel dan het Speenkruid en hebben aan de bloemsteel een kransje van bloemen. De bloeiwijze onderscheidt zich van het Speenkruid doordat de bloemetjes van het Speenkruid  gesloten zijn bij het vallen van de avond. De Gele Anemoon behoort, evenals de andere anemonen, tot de Ranonkelfamilie (Ranunculaceae). 

Dit is terug te vinden in de soortnaam (Ranunculoides). Deze soort heeft helder gele bloemen, is zeldzamer en is minder bekend dan de Bosanemoon. Deze plant  komt voor in Zuid –Europa tot in Rusland. De bloemen lijken op boterbloemen, maar zij missen de glans daarvan.

gele anemoonGele anemoon

De Gele Anemoon onderscheidt zich van de Bosanemoon door de driedelige stengelbladen, die vele malen langer zijn dan de steel van de Bosanemoon in niet bloeiende toestand. De Gele Anemoon bloeit oorspronkelijk in Zuid Limburg, samen met andere stinzenplanten zoals Daslook, Herfsttijloos en Voorjaarshelmbloem.
In slaaptoestand gaan de insecten de Anemonen gebruiken als schuilplaats. Na de bloei vallen de bloemdekbladeren af. De Gele Anemoon staat vaak alleen of met twee of drie bij elkaar. De vijf bloemdekbladeren zijn eirond en van buiten behaard.

De Bosanemoon

De winter duurt zo lang dit jaar,

de bossen zijn zo donker,

maar dan is er zo hier en daar

opeens een zacht geflonker.

Er springen steeds meer lichtjes aan,

jij zult niet meer verdwalen.

Wel duizend anemonen staan

als sterretjes te stralen

Marijke de Zoete