Valkenswaard-Waalre
Vogels
woensdag15mei2019

Vroege vogels in het Leenderbos en rond de visvijvers

Verslag van een publiekswandeling van de Vogelwerkgroep

Het vroege tijdstip (7 uur) was geen belemmering voor veel mensen om zich bij de ingang van het Leenderbos te verzamelen. Met zo’n 30 belangstellenden togen we op pad. Onderweg hoorden we al menig vogeltje zingen. Gelukkig maar want ze zijn nog nauwelijks te zien tussen de bladeren.
We liepen terug naar de 3 bruggen, waar in een van de riviertjes een vistrap is aangelegd. We hadden een mooi uitzicht over de weilanden. Er zwommen wat wilde eendjes in het water en een koppeltje Canadese ganzen stak boven het hoge gras uit. In de bomen het eentonige gezang van tjiftjaf en o.a. het siskewiet van de vink. We staken vervolgens de weg over. Jammer dat de oever van de Tongelreep dicht begroeid is, want enkele jaren geleden kon je daar met een beetje geluk de ijsvogel waarnemen die aan de overkant in de hoge oeverwand zijn nest had. Misschien is hij er nog steeds aanwezig, maar dan minder zichtbaar. We hoorden mezen, winterkoning en roodborst, fitis, de roep van de koekoek en het geroffel van spechten. Ook zagen we hier sporen van zwijnen, maar die laten zich overdag nauwelijks zien.

bloemen aan oever TongelreepDe Tongelreep moet hier nodig onderhanden genomen worden anders groeit hij nog dicht. Op de plek waar vorig jaar door de storm een boom omgewaaid was, hebben mensen de plaats benut en wat viooltjes en andere bloemetjes geplant. Ook dit jaar is de wand voor de oeverzwaluw niet bewoond. Jammer want het zou het gebied een extra dimensie geven. Wilde eend, tafeleend en kuifeend zwommen in de vijver. Er was even een discussie of het nu een ven of meertje was, maar een bordje hielp ons uit de droom. Het is vernoemd naar een gewaardeerd lid van de hengelsportvereniging die in 2007 was overleden. Munstersvijver.

Via een zandpad en bruggetje kwamen we bij de visvijvers. Een paar mensen die voorop liepen, zagen nog net 2 reeën voorbij rennen. Veel spreeuwen waren te horen die in de gaten van de kale bomen bivakkeerden. Op het talud, waar je een weidse blik hebt over de kweekvijvers, werd even gepauzeerd en de meegebrachte proviand genuttigd. Blauwe reiger, grauwe ganzen, verschillende soorten eenden, zwanen en zelfs 2 ijsvogels werden door sommige geluksvogels gezien.
Na de korte stop liepen we verder langs de vijver en liet de kleine karekiet zich duidelijk horen. Afgelopen jaar is er wel flink aan ontbossing gedaan. Dat is even wennen en geeft een heel andere kijk op dit gebied. Jammer genoeg was er wel veel begroeiing aan de vijverkant, zodat je bijna geen zicht had op wat er zich op het water afspeelde. Alleen op de laatste plas zagen we tafeleend en kuifeend, blauwe reiger en grauwe ganzen met jongen.
Even later stap je over een wildrooster en kom je in het gebied van de grote grazers. Hier hoorden we voor de eerste keer het dudeljo van de wielewaal. Gelukkig, hij is weer in het land. Met enig geduld en speurwerk zagen we tenslotte onze felbegeerde blauwborst. Roodborsttapuiten laten zich gemakkelijker zien en ook de rietgors zit veelal in het topje van struik of den. De koekoek riep zijn naam zowat door heel het gebied en af en toe vloog het mannetje of vrouwtje over.

Ruim 3 uur later waren we terug bij de auto en constateerden wij dat we met zijn allen wel zo’n 54 soorten hadden gezien en/of gehoord. Een fijne en leerzame wandeling.

Paula Brom