Valkenswaard-Waalre
IVN
dinsdag11jun2019

Kom mee naar buiten voor de wielewaal (niet voor niets!)

Verslag vogelwandeling op 9 juni 2019

7 uur was het verzamelen voor deze wandeling bij de ingang van het Leenderbos. Zo’n 20 mensen waren aanwezig waaronder een aantal leden van de vogelwerkgroep. Het weer was vrij rustig na een paar onstuimige dagen. Hier en daar zagen we omgewaaide bomen en afgebroken takken.
Op de parkeerplaats waren al wat vogels te horen: mees, vink, merel, roodborst en tjiftjaf e.d. Natuurlijk waren we benieuwd of de wielewaal te horen zou zijn en misschien wel te zien. Eenmaal op de hei aangekomen, zagen we de vogels ook zoals de fitis, roodborsttapuit en rietgors. De geelgors hoorden we van alle kanten zijn bekende deuntje doen. Boompiepers vertoonden meermalen hun kunsten. De koekoek was in de verte te horen en veldleeuweriken vermaakten zich op het fietspad.
Het Kraanven aan de linkerkant was zowat dichtgegroeid. Gelukkig zagen we boven het ven een kievit, die driftig een kraai wegjoeg. Zou ze jongen hebben? Na ijverig speuren zagen we iets verderop de andere ouder met tenminste twee jongen. Altijd een vertederend gezicht. Een groenling zat verscholen in het lage struikgewas.

Halverwege het zandpad hielden we koffiepauze. Eenmaal door het klaphekje kwamen we oog in oog te staan met een aantal gevlekte koeien, die ons nieuwsgierig achterna liepen. In de verte lagen Schotse hooglanders, die op gepaste afstand bleven.
De functie van de uitkijktoren is mij niet helemaal duidelijk. Er zijn geen hoge struiken of bomen waar je overheen moet kijken. Ook vanaf de grond kun je de blauwe reigers in het gras zien staan. En het veenpluis in het vennetje voor ons is ook mooi te bewonderen. Terug door het klaphekje kom je langs een lange verroeste bak die vol zit met waterdiertjes waaronder de alpenwatersalamander.

Maar waar bleef de wielewaal? We werden op onze wenken bediend. Na wat gefluit van onze kant, hoorden we ze in de verte al terugroepen. Ze waren zo nieuwsgierig dat ze steeds dichterbij kwamen. Het bekende dudeldjoo was te horen en af en toe wat paniekroepjes van meerdere vogels. Je zag ze ook duidelijk rondvliegen. Het vrouwtje wat doffer gekleurd: geelgroen, maar het mannetje fel geel. Door de meesten van ons werd de vogel in de vlucht waargenomen waarna hij weer verdween in de bomen.
Maar onze missie was geslaagd. De wielewaal is gelukkig weer volop aanwezig in onze regio.

Paula Brom

(De foto van de wielewaal komt van Wikimedia Commons en is gemaakt door J. Strzelecki)