Uden
Natuur
donderdag13feb2020

Lange wandeling naar Voskuilenheuvel

Voordat we gingen wandelen hebben we met de groep overlegd of ze het verantwoord vonden om te gaan wandelen. Allen gingen akkoord met de opmerking dat, als het te bont werd, men niet in de bossen zouden wandelen maar op de verharde weg zou blijven.

Als je zoekt naar de oorsprong van de naam Voskuilen kom je informatie tegen in: “De Nederlandsche geslachtsnamen in oorsprong, geschiedenis en beteekenis door Johan Winkler”. Hierin beschrijft hij dat de naam “Voskuilen” ongetwyfeld ontleend is aan een wezenlik vossehol, zoals bijvoorbeeld de naam Wolfskuyl aan een wolvehol. De heuvel in de naam Voskuilenheuvel is ontstaan doordat de oorspronkelijke “del”, een laaggelegen deel in het landschap, gebruikt werd als vuilnisstortplaats en daardoor is opgehoogd. Het ligt nu als een heuvel in het landschap.

Op 9 februari werd zeer onstuimig weer voorspeld. Met name in de namiddag. Dit weerhield een achttal deelnemers niet om stipt op tijd (9.00 uur, aanwezig te zijn op het kerkplein in Odiliapeel. Odiliapeel is een ontginningsdorp van ca. 1920. Oorspronkelijk “Terraveen” genoemd maar later omgedoopt tot Odiliapeel. Dit had te maken met de beschermheilige van de Jezuïeten, Odilia van Keulen die ca. het jaar 300, samen met 1000 (!) maagden door de Hunne is vermoord.  De Jezuïeten uit Uden mochten zich richten op de geestelijk-spirituele gezondheidszorg van Odiliapeel.

Odiliapeel ligt vlak bij Zeeland en Boekel en is gesticht  aan de rand van de wijdse peel. De peel, rond 1900 een immens gebied van 8400 ha (vergelijk met Maashorstgebied: 2400 ha). Geweldig veel flora en fauna waar alleen schepers (herders), imkers en Klot (turf) stekers kwamen.

Vlak bij Odiliapeel, in de staartjespeel, is op 12 juni 1840 een Meteoor ingeslagen, vlakbij zeven lansarbeiders die in de turfwinning aan het werk waren. Deze meteoor is de enige in zijn soort die tijdens de inslag gezien is door een mens. 4,6 miljard jaar oud, ontstaan tijdens de beginfase van het zonnestelsel.

Wat hebben we zoal gezien op deze winderige ochtend: Geplante bossen van Odiliapeel; kastanjebomen met  Kastanjebloedingsziekte. In 2006 werd de veroorzaker van de ziekte geïdentificeerd als de bacterie Pseudomonas syringae pathovar aesculi. Uitgevlakt boerenland, het resultaat van de jonge ontginningen. Een kievit aan de Kievitlaan. Het 24 ha groot natuur gebied de Voskuilen wat er perfect verzorgd bij lag. Tijdens de wandeling werd ook weer duidelijk waarom de grove den “kraakhout” heeft. Op 20 meter afstand van de loopgroep hoorde we een gekraak en vervolgens viel door de stevige wind  een zware tak op de bosgrond.

De gevaarlijk ogende rottweiler die op het erf van de boerderij waar we langs kwamen liet zich niet zien. Tijdens de voorbereiding van de wandeling stormde hij op de gidsen af maar bleef op vier meter van de weg stokstijf staan. Waarschijnlijk door de halsband die een stroomstoot geeft als de hond te dicht bij de draad komt.

Koffie hebben we gedronken bij Mini Camping de Noordkant. Een gratis excursie kregen we van de eigenaresse, Lydia Janssen, die ook een groot aantal paarden heeft.

Tekst: Jo Voet