Mijn kleine wildernis

Ongeveer in september 2009 is het plan opgevat om het gebied rond ons home D’r Slieënberg op te knappen. Dit was een voormalig dagrecreatiegebied dat ooit door de gemeente Landgraaf was aangelegd. De restanten van de voormalige inrichting, zoals omwalde cirkels en geasfalteerde paden werden, zo goed en zo kwaad als het kon, door de IVN leden enigszins vrijgehouden van overwoekering door braamstruiken en brandnetels.  Kortom, er was weinig natuurschoon, wat  veel  vandalisme en verpaupering tot gevolg had.

De misdragende jeugd wilden we kwijt, om de bijzondere flora en fauna die er ondanks alles toch nog aanwezig was, te kunnen behouden en de natuurwaarde te herstellen en uit te breiden zodat meer mensen en dieren hiervan konden gaan profiteren. 

De gemeente Landgraaf reageerde enthousiast op ons plan, maar vertelde er gelijk bij geen geld te kunnen vrijmaken voor de realisatie hiervan. Zij is uiteindelijk nog steeds eigenaar van het gebied.

Tijdens het maken van de plannen deed de mogelijkheid zich voor om aan de Rabo Parkstad Passieprijs mee te doen.

We hebben ons plan ingediend bij de Rabobank met als gevolg dat we de eerste prijs wonnen, een bedrag van ongeveer € 11.000,-. Met een dergelijk bedrag hadden we nooit rekening gehouden. We zijn toen  gaan onderzoeken wat we allemaal voor dat geld konden doen. We kregen steeds meer wensen en we kwamen tot de ontdekking dat de prijs van de Rabobank niet meer voldoende was om al die  wensen te realiseren. Sponsoren werden gezocht voor een geldelijke bijdrage of in de vorm van  een dienstverlening.  De begroting was intussen gegroeid naar ongeveer  € 16.000,- en dat hebben we bij elkaar gekregen. Er werd een stappenplan gemaakt en de nodige vergunningen  bij de gemeente aangevraagd.

Vervolgens zijn hard aan de gang gegaan. Begonnen werd met het vernieuwen van de biologische vijver. Deze hebben we groter gemaakt en met waterdichte beton bekleed.

Verder is er een groter en robuuster bijenhotel gekomen dan eerst de bedoeling was, zijn er zitbanken van boomstammen gemaakt en in cement afgedrukte diersporen die we in een route door het gebied uitgezet hebben. Ook is er een broedstoof voor het vliegend hert  gekomen. In het eerste jaar werd er al een vrouwelijk exemplaar waargenomen. Verder zijn er vijf infoborden gerealiseerd die in hoge mate bestand zijn tegen vandalisme.

Het gebied is afgesloten voor auto’s middels een slagboom, varkensruggen en takkenrillen. De asfaltpaden waren in de loop van de jaren, ondanks de inspanningen van de leden, nog net begaanbare bospaadjes geworden. Deze zijn weer vrijgemaakt en de aarden wallen rond de cirkels hersteld.

Bij het bijenhotel bleef veel water staan op een verkitte grindlaag. Hier hebben we gaten laten boren van ongeveer  6 m diepte waardoor het water weer in de grond weg kon zakken.

Ook is er een hooiweide gemaakt op een plaats waar eerst 400 populieren stonden.

De realisatie en het hele  project heeft twee jaar geduurd.

Op 3 juni 2012 is de officiële opening geweest. Dit hebben we groots gevierd mede omdat dit precies samen viel met ons 40 jarig bestaan.

Er zijn inmiddels twee boomfeestdagen geweest. Er zijn toen besdragende struiken en fruitbomen geplant als overgangszone tussen gras en bos.

Een van onze leden heeft inmiddels  het hele terrein geïnventariseerd en enkele zeldzame plantensoorten gevonden.

Niet al onze wensen konden vervuld worden zoals b. v.  speelaanleidingen. Deze konden we niet plaatsen i.v.m. de veiligheid en aansprakelijkheid.

Nu zijn er ongeveer 10 – 15 actieve IVN leden  die wekelijks het gebied onderhouden door maaien, snoeien, rooien, takkenrillen verzorgen en bos uitdunnen.

Drie basisscholen uit de buurt komen afwisselend eenmaal per maand naar ons home voor een activiteit die door onze jeugdwerkgroep wordt  verzorgd.

Het enthousiasme van de buurtbewoners is erg groot en het vandalisme is voor een groot deel teruggedrongen.

Kom gerust eens een kijkje nemen.