Eendenkooi Anna Jacobapolder.

18 mei vertrokken we iets later dan gepland richting St. Philipsland. Bij aankomst werden we welkom geheten door Annet de Ruijter en* ze stelde ook de eenden aan ons voor. Wat wordt er nu gedaan met de eenden die we nu vangen? De gevangen eenden worden gewogen, gemeten en geringd en daarna weer los gelaten. Ze legde de kinderen uit dat dit voor wetenschappelijk onderzoek is.

Na deze inleiding begonnen we aan onze belevingstocht in de kooi-jungle.  Er werd *gevraagd of de kinderen stil wilden zijn om zo veel mogelijk waar te nemen. We hadden geen klagen over de waarnemingen. Om maar met de flora te beginnen: Annet legde het verschil uit tussen een paardenwei en een koeienwei. Wie begonnen de tocht in de paardenwei, die bezaaid was met madeliefjes. Een madeliefje bestaat eigenlijk uit een heleboel bloempjes en elk bloempje kan weer voor andere madeliefjes zorgen. Het maakt voor dit bloempje niet uit of we erop trappen of dat het gemaaid wordt, naderhand komt het gewoon weer terug. Ook zagen we de koekoeksbloem, die waarschijnlijk zijn naam te danken heeft, aan het feit dat hij bloeit als de koekoek terug komt. Nu we het toch over de koekoek hebben, we hebben hem eigenlijk onze hele excursie horen roepen. Natuurlijk vertelde Annet dat deze koekoek zelf geen nest maakt en haar eieren in het nest legt van bijvoorbeeld een karekiet. *De karekiet noemt men dan de waardvogel. Ook viel haar oog op de smeerwortel, een plant die in smeerseltjes verwerkt wordt, smeerwortelzalf werd vroeger gebruikt om de gewrichten soepel te houden. Tegenwoordig kan men nog steeds crème kopen waar smeerwortel in verwerkt is. Dit waren nog maar een paar planten die we gezien en/of geroken hebben tussen het fluitenkruid waar we tijdens heel onze belevingstocht tussen gelopen hebben.

Nu naar de dieren, in het begin ontdekten we al de pyjamawants, wat een grappig diertje met zijn gestreepte schild. Even verderop kwamen we  koekoeksspog tegen,  gemaakt door de larve van de schuimcicade om zich te beschermen. Weer een eindje verder, het spinsel van de spinselmot. Hierna kwamen we bij een van de vier pijpen van

 

*de eendenkooi aan. 4 pijpen omdat de kooiker altijd de pijp gebruikt die tegenovergesteld is aan de windrichting. Vroeger werden de eenden gevangen om van te leven, ze werden doodgemaakt en gingen naar de poelier. Hier komt de uitdrukking ‘de pijp uitgaan’ vandaan. Tegenwoordig is dat niet meer het geval. Deze eendenkooi is nog de enige in Zeeland die gebruikt wordt, maar dan wel voor wetenschappelijk *onderzoek. Saar, het kooikerhondje, liet zien hoe zij de eenden de pijp injaagt, prachtig om te zien. Hierna vervolgden we onze tocht. De kinderen die vooraan liepen hadden veel geluk, zij hebben een ree gezien. Gelukkig had Annet Saar vast, want je kon goed aan haar zien, dat ze het ree geroken had. We hebben ook veel vogels gehoord: de zwartkop, tuinfluiter, fitis, winterkoninkje, veel vinken, de koekoek en de havik. Door deze laatste zijn er tegenwoordig wat minder vogels in de eendenkooi. De havik, een roofvogel, broedt in dit gebied.

Na deze prachtige tocht was het pauze, wat* werden de jongelui en de begeleiders verwend door Annet: een flesje fris, een gebakje, een paar snoepjes en voor de begeleiders een lekker bakje koffie met een gebakje.

Hierna mochten we een film over dit geweldige gebied zien. We kregen veel informatie over het ontstaan van de eendenkooi, ook zagen we de planten en dieren die hier nu leven.

Nu was het tijd om zelf aan de slag te gaan, we gingen een insectenhuisje maken. Hiervoor werd het riet dat van de eendenkooi overgebleven was gebruikt,  een stukje pvc-buis en schelpjes, bloemen, mos enz. om het te versieren. Met wat hulp van de *volwassenen ontstonden prachtig gedecoreerde huisjes voor insecten, die het tegenwoordig zo moeilijk hebben. 

Helaas hadden we een beetje tijdgebrek en konden we niet heel het programma afwerken. Toch nog even de thee proeven van de citroenmelisse die we zojuist geplukt hadden en waar we op het houtvuurtje het water voor gekookt hadden. Daarna snel samen op de foto voor de kinderen die dat leuk vonden, nog een zakje chips,  Annette bedanken voor de geweldige middag en dan weer richting Roosendaal. Wat hebben we genoten!

 

*