Verslag van de Polderbendetocht van 13 november 2016

Vandaag gaan we op stap met de grotere kinderen. Swen, Raoul en Jannes gaan mee als extra begeleiders. De kinderen worden verdeeld in drie groepen.  We beginnen in het dijkmagazijn met de vraag: Herfst, herfst wat heb je te koop? Het eerst werd genoemd dat de bladeren van de bomen vallen en verkleuren. Er liggen zaden op de grond, het is eerder donker en er zijn veel paddenstoelen.

Alice vertelt hoe het komt dat de bladeren verkleuren. Best wel een ingewikkeld gebeuren met dat chlorofyl dat wordt aangemaakt door zonlicht. Daarom zijn we maar snel naar buiten gegaan, met tassen de Ward in om te zoeken naar al het prachtigs dat er te vinden is. Het was immers de bedoeling aan het eind van de tocht een mandala te maken van bladeren, zaden enz. De kinderen ontdekten al meteen een meidoornstruik. We aten van de besjes die een beetje melig smaakten. De pitjes spuwden we uit want mensen kunnen er, in tegenstelling tot vogels, ziek van worden.

We vonden overal paddenstoelen. Best moeilijk om ze te determineren. Een aantal stond niet in onze boekjes. In Nederland zijn er wel 5000 soorten. Op het dode hout zagen we wel heel mooi het begin van de koraalzwam, prachtig oranje gekleurd en natuurlijk de elfenbankjes en de tonderzwam. De kinderen leerden dat de paddenstoel de vrucht is en dat de schimmeldraden onder de grond de opruimers zijn. Zij zetten schors, hout, bladeren en dode dieren om in voedingsstoffen voor de planten. En natuurlijk dat de paddenstoel sporen heeft, miljarden. Dat er plaatjeszwammen zijn en buisjeszwammen konden we goed zien door met een spiegeltje de onderkant te bekijken.

Bij de tonderzwam  was het niet zo duidelijk maar die konden we nog beter bekijken in het dijkmagazijn waar we een smartscope hadden.

De knalrode bessen van de Gelderse roos zagen er prachtig uit en we plukten wat trosjes voor onze mandala. De tassen raakten al goed vol. Regelmatig liep er iemand weg van de groep om de struiken in te duiken of de rietbaan in te gaan. En altijd was er dan weer een nieuwe ontdekking. Een zoetwatermossel, een nest van een meerkoet, en de duidelijk, verse knaagsporen van de bever. Vooral de grote boom was indrukwekkend.

Nog een nachtje knagen en het begin van een dam is gemaakt. We zagen ook een zomernest en een winternest, zomaar gewoon langs het pad. Gelukkig was het gemarkeerd door een rood-wit lint. Alleen kijken!

In de Ward staan uitdagende natuurspeeltoestellen, harstikke leuk om daar even te spelen. En dat mocht natuurlijk.De tocht ging ontzettend snel voorbij. Voordat we er erg in hadden was het alweer tijd om terug te gaan naar het Dijkmagazijn. Daar keerden we de tassen om en maakten onze mandala's. De kinderen vonden het erg leuk om te doen en werkten goed samen.

Het resultaat was prachtig. Wat een creativiteit. Ze waren alle drie anders: klein maar fijn, een bos in al zijn diversiteit en een mandala die mooi in balans was en waarin de besjes van de Gelderse roos opvielen.

Na een glaasje limonade konden de kinderen zich nog even vermaken in het dijkmagazijn. Intussen had Alice de smartscope op tafel gezet. Als je een telefoon mat de lens op de lens van de smartscope legt, kun je de dingen die je eronder legt enorm vergroten. Sommige kinderen waren er niet bij weg te slaan. De onderkant van de tonderzwam konden we goed bekijken en zagen dat het toch echt wel buisjes waren, ze waren alleen niet rond maar vierkant.

We hebben weer een heerlijke tocht gehad met enthousiaste kinderen en begeleiders. 

Annelie