Verslag van de Polderbende tocht 25 februari 2018

Eindelijk kunnen we weer de polder in met de kids van de Polderbende. Het heeft hier weken onder water gestaan en we zijn heel benieuwd naar wat we vinden aan sporen van dieren en naar wat het water heeft veroorzaakt.

We starten bij het witte bruggetje aan de Kaaksedam. Daar rennen de kinderen meteen naar de sloot en de bevroren stukken weiland. Daar moeten stenen op worden gegooid en het ijs moet stuk. Hoe lekker is dat om te doen.

polderbende feb2018- 2Maar wij willen beginnen en roepen de kinderen bij ons. Henny laat afbeeldingen zien van holen, een burcht, pootafdrukken, keutels etc. Wat hoort waarbij. We gaan er deze ochtend naar op zoek.

Om warm te worden krijgen ze de opdracht om zo snel mogelijk drie dierensporen te zoeken voor de bocht. Dat is niet moeilijk. Hondenpoep, ja dat is er ook een en graten van een grote vis, veren en door bevers afgeknaagde takken.

Dan komen we op het fietspad. Het is haast onherkenbaar. Het is bezaaid met takjes, riet, hooi. Allemaal achtergelaten door het hoge water. Ernaast ligt een soort strooisel. Het zijn de uit elkaar gevallen overblijfselen van beverpoep. Normaliter liggen ze langs het water.

We zijn benieuwd hoe de beverburcht eruit ziet. De vorige keer was het dak wat ingestort en had iemand er zelfs een emmer ingeduwd. Tot onze schrik zien we dat er vier joekels van bomen bovenop liggen. Ze zullen wel geschrokken zijn en gevlucht zijn denken we. We kijken nog eens goed en zien dat de bevers de burcht op hebben geknapt. polderbende feb2018- 3Ze hebben nu een mooi, stevig dak en het eten, in de vorm van een heleboel takken, vlak bij huis. We kunnen de vraatsporen zien. We zien ook pootafdrukken en houtachtige drollen liggen.

Bevers poepen twee keer. De eerste keer zijn de drollen donker. Ze zitten dan nog vol vitamines en worden opgegeten. De tweede keer zijn ze licht van kleur en zit er alleen nog maar hout in.De kinderen willen allemaal wel zo'n mooie drol om thuis te laten zien.

polderbende feb2018- 5Na het volgende bruggetje vertellen wandelaars ons dat er een eindje verder een karkas ligt van een ree. Dat willen we zien. Het wordt een ware zoektocht maar dat is juist leuk. Eindelijk wordt het gevonden.

Tussen de ribben zie je nog wat rood vlees glinsteren. Het beestje is nog niet zo lang dood. Verder hebben er verschillende dieren heerlijk van gesmikkeld. De kinderen vragen zich af wat er gebeurd zou kunnen zijn. We denken dat het verdronken is. We vinden nog een poot en kunnen het hoefje eens goed bekijken. Maar waar zijn de andere poten?

Enza vindt al snel poot nummer twee. De andere zijn spoorloos.

polderbende feb2018- 6 polderbende feb2018- 8

Tijd voor een spel want ondanks de zon is het toch best koud. De kinderen staan op een rij. Het gaat erom of hetgeen ik roep, waar of niet waar is. Ze rennen naar rechts bij 'waar ' en naar links bij 'niet waar '. Bijvoorbeeld: Ik slaap in een platte kuil, ik ben een konijn (niet waar, dat doet een haas).

Als we weer verder lopen horen we opeens een opgewonden Storm roepen. Hij heeft iets bijzonders gevonden. Het is een langwerpig, klein beestje. Het is dood. Voorzichtig bekijken we het. Wat een prachtig diertje. Het is bruin met een witte onderkant.

polderbende feb2018- 9Een wezeltje dat waarschijnlijk door een kat is gepakt. We zien dat het een wondje heeft. Het gaat bij Henny in de tas. Misschien kan Swen het op zijn werk prepareren. We gaan verder want Henny wil graag het vossenhol en de dassenburcht laten zien. Onderweg zien we overal sporen van reeën en bevers.

Toen de grond nat was werden ze erin gedrukt en daarna kwam de vorst eroverheen. Kant en klaar voor ons. Het blijft niet bij sporen want we hebben wel twee keer een ree zien lopen, bokjes met gewei. Wat een fantastisch mooi gezicht en wat kunnen ze hard rennen!

Om het vossenhol te kunnen vpolderbende feb2018- 12inden moeten we even klimmen. Maar dan is het heel duidelijk te zien. Bij de grote ingang liggen de overblijfselen van zijn maaltijden. Best een luguber gezicht: schedels van grote en kleine vogels en veel botten.

Heel interessant maar we laten ze liggen. Echter….de kinderen kijken ons zo smekend aan dat we ze toch maar verdelen. Het zijn natuurlijk prachtige schatten!

 

Henny was heel benieuwd waar de dassenfamilie gebleven was. Hun burcht was helemaal ondergelopen. Zouden ze verdwenen zijn uit de polder? Tijdens een wandeling ontdekte ze dat de dassen het hogerop hadden gezocht. We zagen drie grote bulten.

Ze hadden nieuwe holen gegraven. Dat het echt om dassen ging konden we zien aan de vraatsporen. Overal zagen we gaten van het zoeken naar wormen en slijmerige uitwerpselen. Wat een slimme dieren zijn het toch.

polderbende feb2018- 13 polderbende feb2018- 14

Toen was het, altijd sneller dan je denkt, tijd om weer naar huis te gaan. De kinderen kregen nog een sporen zoekplaat en een folder over de das mee, heel mooi door Henny gemaakt.

We konden goed merken dat de kinderen genoten hadden. Esben zei zelfs: dit was het interessantste wat ik ooit mee heb gemaakt. Nou, daar doen we het voor!                Annelie