20 maart 2016: Verslag Polderbende Klompenwaard

Op 20 maart gingen we met de oudste kinderen van de Polderbende op stap. Zij moesten zich verzamelen bij fort Pannerden, dat zou gevoelsmatig de afstand een beetje verkorten.
Vol enthousiasme gingen we aan de slag met de neuzenopdracht, en iemand wist al na de derde aanwijzing wat het was dat we moesten raden; namelijk de rivier.
Meteen daarna gingen we het hink-stap-sprong spel doen met allerlei vragen over rivieren en kanalen. Antwoord goed, hink-stap-sprong vooruit. Was het antwoord fout, dan moesten we allemaal een sprong naar achteren. Gelukkig wisten de kinderen al best veel, dus gingen we toch wel voor uit. Daarna gingen we struinend naar de punt, dat is het splitsingspunt, waar de rivier de Rijn zich splitst in de Waal en het Pannerdens kanaal. En we leerden dat er 2/3 deel van het water van de Rijn door de Waal geleid wordt en 1/3 deel door het kanaal. Knap he, hoe ze dat precies kunnen berekenen. 

 Onderweg vonden we een konijnenschedel, botjes en een stuk vacht. We zagen ongelooflijk veel konijnenholen, zelfs hele burchten met talloze in- en uitgangen. Overal lagen konijnenkeutels.
De enige struiken die al blad hadden waren vlierbes struiken. We plukten er blaadjes af en die stonken heel erg. En dat om te zorgen dat ze niet allemaal opgegeten worden door de dieren. En er stonden heel veel meidoornstruiken. Annelie vertelde dat roofvogels weleens hun prooi, een muis b.v. , vastprikken aan zo’n doorn, om het verder op te kunnen eten als ze weer honger hebben.

Overal zag je hele strepen met hout en afval liggen en natuurlijk wisten de kinderen dat dit kwam door het hoge water. Natuurlijk gingen we meten hoe hoog het water wel gestaan had en dat was nu wel 3 meter. We leerden waar dat water vandaan kwam en waar het naar toe gaat, wat stroomopwaarts en afwaarts is, hoeveel schepen er gemiddeld op 1 dag over de Waal varen, wel 500, en daarmee is het de drukst bevaren rivier van Europa. We zagen de sterke stroming en de draaikolken rondom de punt en hoog hoe wild het water werd als er een groot schip voorbij voer.

Daarna gingen we naar het strand en daar moesten we een kanaal graven. Twee groepen gingen op verre afstand van elkaar staan en moesten proberen een recht kanaal te graven. Ze moesten in het midden bij elkaar uitkomen. Dat was nog best moeilijk, er kwamen toch nog bochten in.

Wat de rivier allemaal met zich meevoert hadden we al een beetje gezien, maar hier vonden we ook nog schelpen en stenen en daarmee hebben we een splitsingspunt tussen rivieren gemaakt. 

Daarna vertelde Annelie over de metaaldetector waar we mee gingen zoeken naar bodemschatten. En ja hoor, je snapt het niet, er lagen nog munten. Dus de kinderen hadden vorige week niet alles gevonden, gelukkig maar. 

Op zoek dus….. en ze kwamen uit Duitsland, Engeland, Italië, Frankrijk en Slovenië. Nog even een beetje eerlijk delen en dan snel weer naar het fort, waar de ouders stonden!
Het einde van alweer een mooie tocht. Henny