Oldenzaal-Losser e.o.
Landschap
zaterdag12jan2019

Tof in Duivelshof

 

Was het nat? Het viel erg mee, als je de weersvoorspellingen had gezien. De start was in ieder geval droog. Na een korte inleiding van Rob Meulenbroek wat we gingen doen en de waarschuwing om op te letten bij het laten vallen van de bomen, pakten we met een groep van 33 enthousiaste vrijwilligers de zaag en/of takkenschaar om aan de slag te gaan. In twee groepen: de ene groep ging met Frank Winkelhorst in een normaal gesproken nat stuk grasland naar een tweetal eilandjes van berken, elzen en dennetjes, die veel te veel uitgegroeid waren en de andere groep ging met Rob de uitgegroeide berm van een wandelpad vrij stellen.

De bomen in het grasland waren te ver uitgegroeid waardoor de functie van vlucht- en rustplaats voor het kleinwild en oversteekplaats voor bijvoorbeeld vlinders niet meer voldeed. Door alles nu weer af te zetten en vervolgens uit te laten groeien kan de oorspronkelijke functie tot zijn recht komen. Deze eilandjes van struweel geven dan in het voorjaar mooi luwte en snelle opwarming en in de warme zomer juist weer schaduw en koelte.

Hier moest dus stevig gezaagd worden en dat lieten de MaS’ers zich geen twee keer zeggen. De andere groep deed subtieler werk: graag schaarden zij zich achter het plan de opslag van takken te lijf te gaan: geen zaag, maar takkenschaar dus.

Na de gezellige koffiepauze stuurde Pluvius zijn eerste voorbode uit in de vorm van wat motregen afgewisseld met drogere perioden. De eilanders raakten nu echt goed op dreef, hetgeen flink wat brandhout en een fraaie en royale houtril opleverde. De andere groep was nog sneller en nadat de berm weer piekfijn in orde was gemaakt, werd vervolgens nog op de heide werk verricht.

Soep met broodjes bood Natuurmonumenten aan en dat lieten wij ons smaken. Terwijl Pluvius zich nu wat serieuzer liet gelden en de konijnen, zoals Frank zei, al lang hun hol hadden opgezocht, konden wij hun voorbeeld met een tevreden gevoel volgen.

 

Wilbert Kallenberg