Oldenzaal-Losser e.o.
IVN
donderdag23jan2020

Natuurwerkochtend Duivelshof 11 jan 2020

Geen Witte Wieven, wel IJshaar


Je tuurt in de verte of je ze ziet: de Witte Wieven. Ze huizen in jeneverbessen, wakels. Dat weet iedereen. En voor die jeneverbessen kwamen we. Om ze vrij te stellen. Maar helaas, de Wakelse Witte Wieven lieten het afweten. De voor de hand liggende opmerking dat onze Vrolijke Vrouwen (net als de Wakelse Witte Wieven een fraaie alliteratie) het beslist niet lieten afweten, ga ik natuurlijk niet maken. Al klopt de opmerking wel! Genderneutraal dus verder. Met man en macht . . . O jee, hoe kun je nog een verslag schrijven in 2020.
2020-01-11_NatuurwerkochtendDuivelshof04De beste wensen voor 2020, daar begonnen we mee. We waren met een gemotiveerde groep van maar liefst 16 vrijwilligers! De groep die jarenlang op Duivelshof vanuit IVN Losser en later onder de vlag van Natuur-monumenten op Duivelshof heeft gewerkt was sterk vertegenwoordigd: leuk!
Nog maar net op de plek aangekomen, nadat Mariska op het smalle paadje over de hei had laten zien wat voor doorzetter ze is, troffen we een heel bijzonder natuurverschijnsel aan. Dat we het zagen, hebben we aan onze oplettende deskundige, Dirk dus, te danken. 2020-01-11_NatuurwerkochtendDuivelshof02Ijshaar heet het. Met de Witte Wieven heeft het gemeen dat het in de geheimzinnige sfeer ligt. Onder speciale omstandigheden ontstaan op ontschorst hout wolachtige ijskristallen. De baard van Koning Winter wordt het wel genoemd. Maar hoewel baarden, nou ja baardjes, erg in zijn, ook bij een zekere koning, is die andere koning, Winter, nogal uit.
Jeneverbessen verpieteren als ze niet voldoende licht en ruimte krijgen, Daar ging het dus om. De opslag rondom de jeneverbessen werd flink aangepakt. En nu tronen ze weer fraai op de hei, een lust voor het oog van de wandelaars.
2020-01-11_NatuurwerkochtendDuivelshof03Met een gezellige pauze tussendoor hebben we onder zeer aangename omstandigheden weer lekker gewerkt. Voor je het weet is het dan 12u30 en tijd om de blik te werpen op wat er gedaan is en dan met voldoening te constateren dat dat heel veel is en dat het er weer mooi bij ligt. De soep en broodjes, ons door Natuurmonumenten aangeboden, gingen er dan ook in als koek.
Volgens een Lossers verhaal zou op de hei bij de wakels onder de grond het paleis van koning Elverik en de Witte Wieven zijn, waar Elske in verzeild geraakt was en angstige avonturen beleefde, zie Witte Wieven. We hebben de poort van dit paleis nog niet opgespit. Toch nog een keer terugkomen? Misschien dat de Witte Wieven, nu het zo mooi geworden is, zich dan wel aan ons vertonen en de weg wijzen naar het ondergrondse paleis.


Wilbert Kallenberg

Nog meer foto's