Oldenzaal-Losser e.o.
Natuur
maandag19okt2020

Fietsexcursies in september 2020

Vier keer met de fiets erop uit

Het is september 2020, een mooie zomer is voorbijgegaan in een soort roes, onwerkelijk door de corona met alle beperkende maatregelen.

We mogen eindelijk weer wat organiseren, maar wel voorzichtig.

De groepsgrootte moet beperkt blijven, dus laten we dan maar wat vaker op stap gaan met een klein groepje. Alle vier de zondagen van september zijn we vertrokken bij de Wilmersberg voor een fietsexcursie door het gevarieerde landschap van Twente en de omgeving van Oldenzaal en Losser in het bijzonder. Alsof de goden ons goed gezind waren hebben we geen druppel regen gehad.

2020-09-27_Fietsexvursies02Vanaf de Wilmersberg eerst over de waterscheiding van Regge en Dinkel naar de ‘preekstoel’ waar je op de afbeelding van een schilderijtje nog kunt zien hoe magnifiek het uitzicht vroeger was. Als je de moeite neemt de bult te beklimmen kun je in de verte het slot van Bad Bentheim en Gildehaus zien liggen. Op de voorgrond priemt de kerkspits van De Lutte boven de bomen uit.

Dan langs een brongebied van de Stakenbeek bij het Kruisselt naar het koepeltje met alweer een mooi uitzicht: in de verte is Ootmarsum te zien met links daarvan de weilanden van de Ageleres op de flanken van de Kuipersberg.

2020-09-27_Fietsexvursies03Oppassen bij de scherpe bocht naar de Alleeweg, na een regenbui ligt er altijd veel modder en grint. Lekker naar beneden suizen tot het bruggetje van een bovenloop van de Rossumerbeek. Daar hebben ze de bodem verhoogd om de verdroging van het omliggende bos tegen te gaan.

Bij ’t Harbert genieten we van het mooie uitzicht op het dal van de Hooge Lutte en van de enorm dikke eik die daar al wel 250 jaar staat, daar word je stil van.

Bij het Steïpad staat de pas 6 jaar oude ligboxenstal van boerderij de Reuver. Er staan nu al geen koeien meer in, want boerderij en land worden nu beheerd door Natuurmonumenten. De berg afgegraven leem die ernaast lag is bijna helemaal weg, onder andere om de beken in de omgeving te verhogen.

Als we over de Hoge Kaviksweg rijden kun je Duitsland zien liggen.

Na de afslag op de Hanhofsweg stoppen we bij het monument van de kar met zandsteen. Wat een gezeul moet dat zijn geweest om al die stenen naar Oldenzaal te krijgen voor de Plechelmus.

Langs de Hanhofsweg staan mooie houtwallen met knotwilgen en wat verderop met elzenhakhout.

Bij de Lutterzandweg gaan we niet naar het paviljoen maar over de Olthuizer es, een mooi open stuk land waar vroeger op de akkers rogge werd verbouwd. Aan de randen liggen oude grote boerderijen. Mooi is dat je in Twente nog op veel plaatsen over het erf mag rijden.

Aan de andere kant van de es komen we op de Beverborgsweg, bij het verdeelwerk van de Dinkel en het Omleidingskanaal. Toen hier de waterbalgstuw is gemaakt kreeg men het waterbeheer goed in de vingers, dat was nog niet eens zo lang geleden, in 1999.

2020-09-27_Fietsexvursies04Oei, het is al laat, we hebben zo vaak stil gestaan dat we nu voort moeten maken. Naar het paviljoen bij de Dinkel voor een korte sanitaire stop. Bij het strandje van de ‘groene staart’ kun je de voortgaande erosie zien van de meanderende Dinkel. Mooi zijn daar ook de vliegdennen in het stuifzand die grillig zijn uitgegroeid. Door het Lutterzand over de autobaan richting de Poppe, en dan binnendoor over het fietspad dat bij hoog water van de Dinkel vaak afgesloten is. Verder naar het Arboretum en weer terug naar de Wilmersberg. Laatste stop bij boerderij de Monninkhof die al in de 9de eeuw daar stond.

Het is maar goed dat we een beetje doorgefietst hebben het laatste stuk, zo is iedereen toch nog mooi op tijd thuis voor de rest van de zondag.

Erik Hurkens