Verslag eerste activiteit Jeugd IVN

Afgelopen woensdag 15 september zijn we gestart met het nieuwe seizoen van onze Jeugd IVN.

We hebben nu 20 jeugdleden uit de groepen 6, 7 en 8. Jeugd-IVN-EV-OirschotDat is een mooi aantal, want we willen ieder lid ook de aandacht geven die zij/hij verdient. Ook qua begeleiding zitten we goed, met ongeveer 8 enthousiaste leiders.

We fietsten vanaf de brandweerkazerne naar de Aarlesche Heide, een mooi stukje natuur, ingeklemd tussen het Wilhelminakanaal en de A58, ter hoogte van het pompstation Kriekampen.

Omdat er weer nieuwe leden bij waren gekomen (in de plaats van de afgezwaaide brugklassers), begonnen we met een eenvoudig kennismakingsspelletje.  Alle kinderen kregen van Jack ook een naamkaartje, met het verzoek om dat bij iedere activiteit op te spelden.

Daarna gingen we echt van start. We hadden tijdens de voorbereiding twee routes uitgestippeld, dus splitsten we de groep in tweeën en vertrokken we.

Heide is een pionierplant die op een kale onvruchtbare zandvlakte als eerste tevoorschijn kan komen dankzij de samenwerking met een schimmel:

Met behulp van zonlicht en koolzuur uit de lucht maakt de heideplant suikers (=energie) in haar kleine groene blaadjes. Een deel daarvan wordt via haar wortels naar de om die wortels gewikkelde schimmeldraden vervoerd.  De schimmel geeft in ruil daarvoor stikstof terug. Daardoor krijgt de heide een grote groeivoorsprong op andere planten.

Heide vormt humus, en in die humus kunnen zich allerlei zaden van bomen en struiken ontwikkelen.

Daardoor ontstaat er op den duur bos en verdwijnt de heide.

Als je die heide mooi vindt en wilt behouden moet je die boompjes, struiken en grassen dus verwijderen. Enkele kinderen begonnen dus al verwoed aan jonge dennen en berken te sjorren, maar het viel niet echt mee om die uit de grond te trekken. De conclusie was dat je er beter een kudde schapen op kunt loslaten!

De kinderen kregen na deze uitleg de opdracht om twee soorten heide te zoeken. Struikheide was er genoeg, maar het viel niet mee om de dopheide te vinden.

We vonden verder (graaf)sporen van muizen en konijnen, zandhoopjes van zandbijen en graafwespen, verschillende mierennesten, mooie eierspinsels van de tijgerspin, rupsen en ook klokjesgentianen.  Uiteraard vonden we ook al enkele paddenstoelen, vooral veel aardappelbovisten, die vaak werden getest of ze al sporen wilden vrijgeven door er op te tikken, duwen of trappen.  We stonden stil bij sporken (vuilbomen),  zomereiken en Amerikaanse eiken om hier meer van te weten te komen. Ook vonden we verschillende gallen op de eikenbladeren. Onderweg speelden we verstoppertje en klommen we in bomen.

Hagedis-EV-OirschotIedere groep had enkele loeppotjes om die te vullen met allerlei vangsten. Daar zaten hele mooie diertjes in: kruisspinnen, sprinkhanen (zelfs de grote sabelsprinkhaan), een kleine pad en als klap op de vuurpijl een mooie levendbarende hagedis.

Toen we weer allemaal terug waren op het startpunt kon iedereen nog ervaringen delen onder het genot van een lekker pakje vruchtensap. De loeppotjes werden geleegd  en daarna fietsten we weer terug naar de brandweerkazerne.

Iedereen vond het een fijne en leerzame middag!

Volgende keer gaan we op jacht naar meer paddenstoelen!

Leo van de Laar