Terugblik: Winterse bomen en struiken

IVN excursie op zondag 17 februari 2019

Op zondag 17 februari kwam ik even na half twee aanfietsen bij Het Westpunt.
Hier waren de andere twee gidsen, Marian en Elja, alsook een paar geïnteresseerden aanwezig.
Terwijl ik genoot van het mooie weer en wat verder komen gaat werd de groep steeds groter.
Marian telde op enig moment tegen de 18 personen en we besloten in twee groepen te gaan om verstaanbaar te blijven.
Hierop ben ik gaan lopen en er vormde zich een groepje achter mij met Elja als hekkensluiter.
Aangekomen bij de kruising met platanen bleek dat er 8 personen van de groep met ons mee waren gelopen.
Er werd aandachtig geluisterd naar de uitleg die Elja en ik gaven.
Vooral bij de Els met de slapende knoppen op de stam, die ineens dit jaar wakker waren geworden, werden de nodige vragen gesteld.
Ook de Judasoren, even verderop, doen het altijd goed.
Omdat de groep van Marian in de achtervolging zat hebben we op tussenstukken een hoog wandeltempo aangehouden.
Maar er waren toch een paar punten onderweg die we niet konden overslaan. Nieuwsgierig welke, loop volgend jaar mee!
Na anderhalf uur waren we terug bij het startpunt.

Verslag door Wilco Pot

Het was een Zomerse Winterdag, stralende zon en 16 of 18 graden, windstil.
Groep 2 ging wat later weg….dat levert vaak nog wat extra deelnemers op.
Ook deze keer sloten er nog 2 mensen aan bij de groep.
Om niet te dicht achter elkaar te lopen namen wij de Grauwe Abelen onder de loep, ook wel wybertjes boom of ogen boom genoemd.
Ze kunnen wel een wortelgestel hebben van meer dan 25 vierkante meter. De dikke knoppen waren nog net geen katten geworden.
We keken naar iets wat op een beuk leek, het blad zat er nog aan, jonge boom met ‘jas’aan.
De Haagbeuk…is helemaal geen Beuk, is lid van de Berken familie. Zowel van de Beuk als van de Haagbeuk worden hagen gemaakt. We keken naar een afgeknalde boom, vorig jaar tijdens een storm gebeurd.
Soms waaien bomen om, liggen plat langs de oever, vormen een nieuwe boom uit de slapende knoppen in de bast.
Zo hier en daar keken we naar paddenstoelen, op dode stronken en takken, opruimers.
Roodplaathoutzwam, Paarse korstzwam en niet te vergeten prachtige Judasoren op een oude Vliertak. Ze zijn eetbaar, bij de Chinees staan ze op het menu.
Daar we toch wat te dicht op de hielen zaten bij groep 1, namen we een ‘verrassings’ bochtje en ontdekte in een boom allemaal spechten gaten, mooi rond en glad afgewerkt, van de Bonte Specht.
Bij een grasveld, allerlei bloeiende bomen met loepjes bekeken, zoek de verschillen!
Een hazelaargal, aan de boom en een preparaat bekeken en aan een eik een galappeltje ontdekt met een gaatje erin.
Aan een Eik komen heel veel soorten gallen voor. We spotten de Beuk en de Hartbladige Els en de Vogelkers.
Daar we al geruime tijd onderweg waren, de groep gepolst hoe naar het WP terug te lopen, er werd gekozen voor een alternatieve route.
We ontdekten nog een Vogelkers die nu nog geheel ingesponnen zit met spinsel van de Stippelmot.
Alle deelnemers waren zeer tevreden, 2 overwegen er een excursie aan te vragen om met groepje bekenden een rondje te lopen.

Verslag door Marian Wesdijk