"Vreemde gewassen en een ijzermijn" 23 juli 2014

20140723 Vreemde gewassen en een ijzermijn (Heimans)002Route 6 in het wandelboekje

Tekst: Henri Thijssen
Foto's: Henri Thijssen

In de schaduw van de P-plaats tegenover camping Rozenhof zoeken de 26 deelnemers even verkoeling. Dat is de kans voor Dieter en Luciën om in te gaan op deze tocht waarna het tellen van de draaihekjes begint. Het blijken er vandaag 26 te zijn.

Spoedig stijgen we even en via “ A Genzië” (Aan Gene Zijde), gevold door een pad door de Belletboomgaard waar de jongste aanplant het noodzakelijke onderhoud krijgt. Bij het  seismische meetstation van het KNMI, de Heimansgroeve en de Kampgroeve volgt uitleg door beide IVN-gidsen waarna we stroomopwaarts op zoek gaan naar de brug.

Het pad langs de kronkelende of meanderende Geul herinnert ons aan een passage van Heimans in “Uit ons Krijtland”: “Gele klei en klotsende beekjes; schaakbordhellingen, bekruind met donker bos, dat de zuidelijkste grens vormt van ons land. Diep in het groene dal de driftige Geul, die zijn slangenloop tekent met hoge breedkronige populieren.” Zijn hele boekwerk is doorspekt met zulk soort passages en toont zijn schilderachtige schrijfstijl en de enorme bewondering voor deze regio.

20140723 Vreemde gewassen en een ijzermijn (Heimans)001 20140723 Vreemde gewassen en een ijzermijn (Heimans)003 20140723 Vreemde gewassen en een ijzermijn (Heimans)004
20140723 Vreemde gewassen en een ijzermijn (Heimans)005 20140723 Vreemde gewassen en een ijzermijn (Heimans)007 20140723 Vreemde gewassen en een ijzermijn (Heimans)006

Bij het Zinkvioolte krijgen we asfalt onder onze voeten en dat brengt ons via Hoeve Vernelsberg richting Volmolen. Ter plekke is er weer de kans om de inwendige mens te versterken maar tegelijkertijd kan men een marktje met streekproducten bezoeken met o.a. versgebakken speltbroden en speltvla, verwerking van wol, machtige trekpaarden en in het weiland worden de zeisen gehaard, geslepen en gezwaaid.

We moeten verder en zo bereiken we na een poos een drukke asfalt en doet Dieter een verrassende vondst. In het weiland en verder weg van de drukte en het lawaai toont hij zijn geologische schatten met o.a. restanten (slakken) van de zink- en loodwinning maar ook nog tal van andere steensoorten. Het Vaalser groenzand doet zijn naam eer aan. Even later staan we bij mijnbergen bij de Mässel, nu te herkennen als glooiingen naast het beekje dat ooit gebruikt werd om het gewonnen ijzer te koelen. De juiste ligging van de ijzermijn, in feite een groeve, is onbekend maar vermoedelijk is de steile wand in het vlakbij gelegen bosje een goede kandidaat. Onderzoek wijst op winning in Romeinse tijd en ook nu verraadt roestbruin water de aanwezigheid van deze belangrijke grondstof.

We volgen de Geul en pas ter hoogt van Bommerig kiezen we voor voetpad “Op de Batch” en bereiken het gehucht Bommerig met fraaie vakwerkoningen en een van de meest gefotografeerde bakovens. Dieter en Luciën zijn een beetje lui en roepen de hulp in van Harrie die als vla-expert en vanuit eigen ervaringen ingaat op de bouw en gebruik van de oven. Ook hier is er schaduw want die zon verwarmt de groep de hele dag. Gelukkig verhalen de gidsen op beschaduwde plekken.

Emmaus wacht en het voormalige buitenverblijf van de Redemptoristen te Wittem laten we na toelichting gauw achter ons. Een pad langs de randen van het bos met prima mogelijkheden voor bijv. Hazelmuis, zorgt voor extra druppels op ons lijf: in de zon is het flink stijgen en hijgen. Eenmaal boven, golven we op en neer richting ons vertrekpunt waar het terras enige koelte brengt.